Ranking

Panowie, po pierwsze chcialem podziekować za wyrozumiałość, sporo ostatnio w moim zyciu prywatnym sie dzieje (zupelnie nietypowo jak na okres styczniowy, poswiateczny) i tak na prawde fizycznie nie bylo kiedy cos skrabnać do tej pory. Ponizej wrzucam druzynkę. Jak widac na zalaczonym obrazku bede grał bardzo mocno swego czasu popularne ustawienie 4-4-2 z czworka obronców linii, dwoch srodkowych pomocnikow bez wyraznego podzialu na ofensywnego dyrygenta i defensywnego przecinaka, idac raczej w nowoczesny styl zawodnikow multipozycyjnych, gdyz tandem Rice-Gundogan to w wybranych przeze mnie czasach zawodnicy o charaterystye najblizszej pozycji numer 8, ale tak na prawde z mozliwoscia gry na 6 (przede wszystkim Rice) oraz 10 (magik Gundogan). Skrzydla oraz atak to zawodnicy, którzy swoj prime maja na przelomie wieków, wiec co czesto moe byc pomijane w sposob naturalny powinni sie ze soba dobrze czuc (jak smiesznie by nie to nie zabrzmiało). Zeby nikt nie miał do mnie pretensji, ze cos probuje ukryc w sprawie ich dokonan druzynowych w trakci kampanii w ktorych ich wybrałem, to tylko napisze, ze Nedved oraz Figo pauzowali w kluczowych meczach przez kartki (Figo w pierwszym polfinale przegranym 4-1, natomiast nasz przyjaciel z południa w pamietnym finale - casus Ballacka z WC 2002). Po tych wydrzeniach fifa/uefa zmienila sposob rozliczania kartek w fazie pucharowej. Natomiast duet naastnikow Claudio Lopez- mlody Andrij Szewczenko w drodze do finalu/polfinalu ligi mistrzow rozbili odpowiednio po drodze napakowanych talentem, kasa Lazio Rzym oraz niespelniona Barcelone (z zawieszonym, nomen omen- Luisem Figo w pierwszym polfinale) w przypadku Wszy z Argentyny. Jesli chodzi o Dynamo i ich kolejny epicki sezon w Lidze Mistrzów to cwiercfinal z Realem Madryt (zwyciesca Ligi Mistrzów z poprzedniego sezonu) oraz fantastyczny boj z Bayernem Monachium w polfinale na zawsze zostana w pamieci kibców. Nie bede tutal oczywiscie przypominal kto byl najwiekszym aktorem tych legendarnych pojedynkow z najwiekszymi klubami Europy tamtego okresu. W trakcie dnia wrzuce jeszcze po kilka zdan na temat gry, ale chciałem cokolwiek napisac, by nie ograniczyc posta do tabelki ze skladem...

Clippers mają kilku młodych fajnych na których powinni bardziej też stawiac Szwajcar, J.Miller czy Sanders

Haha no jak coś to przypominam że sprawdzam tak raz na tydzień średnio, więc może się nie opłacać nie powiedzieć mi jeśli się wie że limit był przekroczony.

coś zmieniono w algorytmach YT? bo zaczęło mi polecać ciekawe rzeczy, których nigdy wcześniej nie widziałem. jak np. ten interesujący podcast ; ] z MJ, Pippenem i Philem:

tylko problem z Drogbą jest taki, że ciężko udowodnić, że nagle stanie się jakimś goleadorem. Przez całą karierę, tylko raz, udało mu się przekroczyć 20 goli strzelonych w sezonie ligowym (a grał przecież w bardzo mocnej ligowo Chelsea, która kilka mistrzostw ugrała, więc to nie tak, że nie miał wparcia). To po prostu nie jest napastnik, który będzie strzelał seriami - zresztą fakt, że połowę swoich goli w wybranej przez Ciebie edycji strzelił na Valencii i Leverkusen chyba najlepiej o tym świadczy. Tak jak pisałem, przy tym potencjale ofensywnym, widzę u Ciebie granie na 1-0, ciężko mi wyobrazić, że nagle ten zestaw strzela 3 gole w jednym meczu

Mbappe szczęśliwy! tu pokazuje jak mu Beckham będzie wrzutki zagrywał!

Wewnętrznie boli mnie, że trzeba tu zagłosować na jeden bądź drugi zespół. Także na wstępnie, gratuluję awansu do 1/2 zespołowi, który w 1/4 wylosuje któryś z tych składów LOL A przechodząc do głosowania. Dziwne są to zespoły. Z jednej strony @P_M ze swoim składem pod tytułem "nam strzelać nie kazano" z Johnem Terrym jako wiceliderem klasyfikacji strzelców, a z drugiej @julekstep i jego "piłka w środku pola jest dla lamusów" z minimalnym zabezpieczaniem środka pola w postaci Zanettiego, praktycznie piłka oddana rywalowi, głównie z nastawieniem na przeszkadzanie rywalowi. Belingham grający out of role, Mbappe to samo. Z drugiej strony 99% odpowiedzialności za strzelanie bramek wisi na Drogbie, który połowę swoich bramek (czyli całe 3) strzelił Leverkusen i Valencii (Valencia nie wyszła z grupy, Leverkusen wyszło i w 1/8 dostało 10-2 w dwumeczu...). I teraz nachodzi mnie pytanie, co jest bardziej prawdopodobne, czy to, że niestrzelająca ekipa P_M'a strzeli przeciwko całkiem mocnemu blokowi defensywnemu, czy że całkiem solidne skrzydła Julka, dorzucą jedną/dwie dobre piłki na Jardela/wchodzącego Bellinghama. Trochę jak wybór między kiłą a rzeżączką. Troche rzut monetą, na zasadzie, kto strzeli pierwszy, ten bardzo możliwe, że wygra mecz 1-0. P_M z przewagą w środku pola mógłby uśpić ten mecz graniem klepy w środku, julekstep z kolei ustawiając się w 442 i liczyć na kontry Mbappe. Chyba jedyne, co jako tako do mnie przemawia, to zdecydowanie większe zagrożenie po stałych fragmentach gry ze strony @julekstep . Na ten moment typuję 1:0 i awans @julekstep natomiast tak jak w innej parze, w której już głosowałem, możliwa zmiana zdania, może ktoś z głosujących zauważy coś ciekawego/zauważy jakieś moje błędne założenie

Czołem szanownemu konkurentowi oraz tłumnie zgromadzonym koneserom dobrej piłki. Czy będzie to mecz przyjaźni - czas pokaże. Jakieś przesłanki ku temu są albowiem w obu składach jest wielu zawodników grających w tej samej drużynie w konkretnych sezonach: Gnabry, Thiago Alcantara vs Davies (19/20) Dembele, Hakimi, Nunes vs Marquhinios (24/25) Dias vs Rodri, Ederson, Silva (22/23) Starczy kurtuazji. Zaznaczę, że w wyborze graczy kierowałem się jedynie postawą, wynikami, osiągnięciami, statystykami z jednego, konkretnego sezonu. Zasługi te wcześniejsze i te późniejsze w przypadku tego sezonowego ATFa odkładam na bok Skład Ronaldo 13/14 - najlepsza indywidualna kampania UCL ever, 11 występów - 10 W i 1 remis, jedyna porażka Realu z BVB gdy CR 7 nie grał, rekordowe 17 bramek, avg 1,5/mecz, gol co 58 minut. Performans Cristiano w tamtym sezonie został doceniony nagrodą ZP, tytułem najlepszego zawodnika LM, tytułem króla strzelców LM, bez różnicy czy gra i strzela w fazie grupowej (9G + 3A), pucharowej (8G+2A) czy w Wielkim Finale (1+1) Dembele 24/25 - CR7 nie jest jedynym rodzynkiem obsypanym nagrodami. Ousmane również wywalczył ZP i został wybrany najlepszym zawodnikiem LM 24/25. Najczęściej grał jako środkowy napastnik, ale jest -wyjątkowym jak na tę pozycję- altruistą. Zanotował aż 6 asyst -niewiele mniej niż bramek - w tym dwie w finale. Hakimi 24/25 - statystki ofensywne Achrafa mogą niejednego zmylić i sugerować, że to świetny skrzydłowy. Tymczasem 4G+5A to dorobek nominalnego prawego obrońcy. 7 meczy (na 17) na zero z tyłu niby takie se, ale ważne za to w których meczach. O ile w fazie ligowej PSG prezentował dosyć radosną twórczość defensywną, to w fazie pucharowej (i przede wszystkim w samym finale) aż pięciokrotnie zagrali na zero z tyłu. Kolejna jego zasługa to napoczęcie Interu w finale. Navas 15/16 - bramkarz ma unikać klopsów i zachowywać czyste konto. To oczywista oczywistość. Keylor w 11 meczach zanotował rekordowe 9 CS, w naszej zabawie jeszcze tylko Mendy ma 9 CS, choć w 12 grach. Niewykluczone, że znajdzie się zawistnik, który powie, że to zasługa genialnej obrony Realu, a Navas nie miał w bramce nic do roboty. Całe szczęście można to zweryfikować, bo Keylor opuścił dwa mecze (i to z mało topowymi rywalami - Szachtar i Malmö). W tych dwóch grach Real stracił 3 gole, dokładnie tyle ile w pozostałych jedenastu meczach, gdy między słupkami stał Navas. W czasie całej kampanii 14/15 obronił okazałe 90% strzałów. Gnabry 19/20 - jeden z dwóch moich wybrańców z pamiętnego składu Bayernu z covidowej edycji LM. Pamiętnej nie z powodu zarazy, ale ze względu na to, że Bawarczycy odnieśli komplet zwycięstw w tej edycji LM. Serge odegrał istotną rolę w tym runie. Wystąpił w 10 z 11 meczu. 9 bramek jak na tak krótki sezon to świetna zdobycz, z czego dwie w pojedynczym półfinale. Nuno Mendes 24/25 - drugi z pary bocznych obrońców PSG, również nastawiony mocno ofensywnie 4G+ 2A. W sumie obaj dają w ataku 8 bramek i 7 asyst. Ciekaw jestem czy któraś para bocznych obrońców w konkurencyjnych drużynach ma lepsze lub choćby porównywalne statsy. I oczywiście, tak jak w przypadku Hakimiego progres w defensywie w fazie pucharowej względem meczów fazy ligowej. Dias 22/23 - pewniak na środku obrony, gdy grał (a grał często - ledwie jeden mecz opuszczony) MC nie przegrał żadnego meczu. Świetne statsy - dwa razy więcej meczy z zerem z tyłu niż straconych goli - później w dziale statystycznym rozwiąże tę algebraiczną szaradę. Kolejny z mojej linii obrony, który w finale pokonuje Inter. Oczywiście na czysto do zera - to już tradycja. Boli 92/93 - mam trzech ananasów z PSG z ostatniego finału, mam i finalistę pierwszej edycji. Najstarsi forumowicze już go nie pamiętają, jeśli w ogóle oglądali. Więc przypomnę. Spotkały się niepokonane Milan i OM. Co więcej aż do finału Włosi odnieśli same zwycięstwa i stracili jednego gola z PSV bodajże. Ale do czasu dopóki nie spotkali się z Basilem. Ten, nie dość, że po raz pierwszy uczynił ofensywę Mediolańczyków bezradną, to jeszcze wyreczył własnych napastników zdobywając głową jedyna bramkę finału. Cóż można chcieć więcej. Ogólnie w 9 meczach gdy Boli był na murawie Marsylia straciła 3 gole. Z czego 2 z Rangers gdy jeden jedyny raz Basile został wystawiony jako DPM. Ja tego błędu nie popełnię i razem z Diasem tworzą nierozłączną parę ŚO. Jorginho 20/21 - trzeci w plebiscycie ZP '21 za Messim i Lewym, piłkarz roku UEFA '21, kluczowy, obok Kante i może jeszcze Mendy'ego, gracz Chelsea w runie do finału, najbardziej defensywny z moich pomocników, choć utrzymanie i rozegranie piłki też nie jest mi obce. Thiago Alcantara 19/20 - uniwersalny zawodnik. W 100% zwycięskim runie Bayernu był ustawiany jako środkowy pomocnik (wówczas Bawarczycy w sześciu meczach zdobyli 28 bramek) lub defensywny pomocnik (wówczas Bayern w czterech meczach nie stracił gola). Powyższe, jak i jego ofensywny skill połączony z nie obijaniem się w defensywie daje mi elastyczność jak - zależnie od sytuacji w meczu - go ustawić Mata 11/12 - Mikrus dobrze czujący się w ofensywie niemal w każdym miejscu boiska, w samej końcówce meczu finałowego jego asysta pomogła wrócić Chelsea do gry. Ciekawostka. Cała moja linia obrony spotkała się w finałach z drużynami z Mediolanu. Łączny wynik bramkowy 7:0 na moją korzyść. Do tego Hakimi i Boli z trafieniami. Grafika W poprzednich piłkarskich ATF jako GM zawsze wystawiałem ustawienia 4-2-3-1. W ATF e-klapy oraz PL przechodziło się pierwsze rundy, z kolei w ostatnim (World Cup) poległem już na wstępie z ekipą BMFa (późniejszego wicemistrza, na otwarcie łez dla mnie), co prawda po wyrównanym boju, jednym głosem. Upragnionego tytułu nadal brak, gablota wciąż pusta, a właściciel zaczyna już się niecierpliwić. Trzeba było coś zmienić. Postawiłem na zintensyfikowanie ofensywy i graczy o mentalności zwycięzców. Przechodzę na ustawienie 4-3-3 Choć Ronaldo i Gnabry z powodzeniem mogą robić za skrzydłowych ustawiam ich wyżej. CR7 - najważniejszy element - jako LNP będzie efektywniejszy, bardziej rad, a ja unikam kwasów w szatni i ryzyka zwolnienia. Atmosfera first. Ustawienie obu jako napastników po pierwsze profiluje mój team bardziej agresywne w ataku, po drugie robią miejsce dla mocno ofensywnie usposobionych Mendesa i Hakimiego, którzy, gdy będę posiadał piłkę grają jako skrzydłowi. Jorginho, a także w razie potrzeby schodzący niżej Thiago Alcantara, asekurują ofensywne zapędy moich bocznych obrońców/skrzydłowych. Mata, Jorginho i Alcantara. Piłka na pewno im nie przeszkadza. Potrafią ją przytrzymać, poklepać między sobą, ale również uruchomić akcję ofensywną. W defensywie nie mam zamiaru kurczowo się bronić. Będę preferował ustawienie 4-4-2 Statystyka ofensywna Ronaldo 17G 5A Dembele 8G 6A Hakimi 4G 5A Gnabry 9A 2A Dias 1A 0A Mendes 4G 2A Mata 2G 3A Jorginho 1G 1A Thiago Alcantara 0G 2A Boli 2G 2A Łącznie 48G i 28A Czy to największa zdobycz spośród wszystkich drużyn biorących udział w zabawie? Może tak być - na razie to najlepszy wynik wśród tych, którzy zdążyli podsumować statystycznie swoje wybory. Statystyka defensywna Navas 9 CS w 11 grach 3 bramki puszczone na 90 % skuteczności Boli 7 CS w 9 grach Dias 8 CS w 12 grach Mendes 7 CS w 16 grach Hakimi 7 CS w 17 grach Łącznie 38 CS na 65 spotkań Przy okazji odeprę ewentualny zarzut statpaderstwa. Na obronę mam sporo argumentów - konkretnie jedenaście.

Chciałbym powitać serdecznie przeciwnika @airmax z którym przyszło mi mierzyć się w 1/8 . Witam również spragnioną ATF'owych emocji Społeczność DRAFT: raczej przebiegł pomyślnie, zaczynając od wysokiego numeru, poprzez same picki nie miałem większych dylematów co do poszczególnych pozycji. FORMACJA: 1 - 4 - 2 - 3 - 1 CYFERKI (kolejno: występy/od 1 min., gole, asysty, czyste konta (def + gk), wynik drużynowy): Lewandowski: 10/10, 15G, 5A, CL win Mane: 11/11, 10G, 1A, Finalist Yamal: 13/13, 5G, 3A, Semi F. Sneijder: 11/11, 3G, 6A, CL win Lampard: 11/10, 4G, 2A, Finalist Casemiro: 9/9, 2G, 2A, CL win Ivanovic: 10/10, 2G, 0A, 4 CS, CL win Kolo Toure: 12/12, 1G, 1A, 9 CS, Finalist Kohler: 8/8, 1G, 0A, 4 CS, CL win Zambrotta: 13/10, 0G, 0A, 3 CS, Finalist Buffon: 14/14, 5 CS, Finalist PODSUMOWANIE: Gole: 43 Asysty: 20 Clean Sheets: 25 / 57 meczów (obrona + gk) śr. 44% meczów na "0" z tyłu OPIS GRACZY W DANYM SEZONIE: N: Robert Lewandowski 19/20 (15g/5a) - występ Polaka w covidowej, niezwykłej edycji LM można uznać za jeden z najlepszych w historii. W 2020, jak wszyscy wiemy, Robert powinien otrzymać Złotą Piłkę, dla najlepszego gracza na świecie. W samej LM wybrany Najlepszym Napastnikiem, Najlepszym PIłkarzem i został królem strzelców. Cyferki i wpływ jaki RL9 miał na sukcesy Bayernu jest nieprawdopodobny. Ogromnym plusem Roberta były też stwarzane okazje kolegom, co przełożyło się na 6 asyst. Jeśli porównamy składy "airmax" i mój, dzięki temu wybitnemu występowi RL9 w kampanii 19/20 uważam, że mam najlepszego gracza naszego pojedynku. LS: Sadio Mane 17/18 (10g/1a) - indywidualnie doskonały sezon w LM Sadio. Niestety bez kropki na "i". Mimo jego świetnej gry w całej edycji, przegrany finał z Realem, gdzie strzelił honorowego gola. Jednak cały sezon to doskonałe występy, bramki w ważnych momentach, dzięki którym Liverpool dotarł do wielkiego finału. Hat-trick w 1/8, gol w 1/4, gol w 1/2 i gol w Finale. PS: Lamine Yamal 24/25 (5g/3a) - kiedy mówimy o 17/18 latku i jego roli w Barcelonie w 24/25 jesteśmy tam, gdzie nie był chyba nikt nigdy. Lamine błyszczał od samego początku, rozegrał 13 meczów. O ile liczby nie są nad wyraz imponujące jak w przypadku choćby moich Mane, Lewego czy "airmaxowego" kolegi z Barcy Raphinii, to wpływ na grę i ciężar jaki miał na barkach jest imponujący. Nawet kiedy Blaugrana odpadała w pólfinale z Interem, to właśnie "młody" próbował do samego końca i "leciał z tematem": . Lamine stał się też najmłodszym zawodnikiem z golem i asystą w jednym meczu w fazie pucharowej. Na koniec drugie miejsce w Złotej piłce, co podkreśla jaki sezon miał ten młodzian. ŚPO: Sneijder 09/10 (3g/6a) - jak świetnym rokiem dla Wesleya był 2010 wszyscy pamiętamy. Najpierw zwycięstwo z Interem w LM, którego był najważniejszym zawodnikiem, a później MŚ... W Lidze Mistrzów, Sneijder doskonale dyktował tempo gry Interu, był przywódcą, na którym oparta była ofensywa Jose Mourinho. W samym Finale, zaliczył wspaniałą asystę do Milito w pierwszej połowie na 1-0. ŚP: Lampard 07/08 (4g/2a) - kolejny dominator środka pola i nie tylko, wielki występ szczególnie w fazie pucharowej po dramacie rodzinnym, jak spotkał Franka w życiu prywatnym. Był liderem Chelsea w tamtej edycji Ligi Mistrzów. Do najważniejszych, niezapomnianych momentów zaliczymy gola na Anfield na 2:1 w dogrywce, tuż po tragedii rodzinnej. Najlepszy piłkarz meczu finałowego, gdzie strzelił gola dającego dogrywkę. Niestety przegrana w rzutach karnych, ale patrząc na impact w tamtej edycji, mówimy o doskonałym sezonie wybitnego piłkarza. ŚP/ŚPD: Casemiro 16/17 (2g/2a) - świetne liczby jak na defensywnego pomocnika, do tego triumf w Finale z Golem na 2-1, który złamał Juventus . Casemiro był skałą, dominował fizycznie do tego jak na pomocnika defensywnego potrafił robić pozytywne rzeczy z przodu. Był sercem Realu, który zapewniał równowagę między atakiem a obroną. LO: Zambrotta 02/03 (0g/0a/ 3cs) - solidny występ, nie był pierwszoplanową postacią w Juve ale zapewniał żelazne zdrowie i solidność choć bez fajerwerków w ofensywie. Cechowała go boiskowa inteligencja, którą Lippi doceniał dając mu grać we wszystkich najważniejszych meczach Juve. Zespołowo przegrany finał, jednak dopiero po rzutach karnych. PO: Ivanovic 11/12 (2g/0a/4cs) - bardzo ważna, solidna postać, która odegrała niezwykle ważną rolę w zwycięstwie Chelsea w edycji 11/12. W samym finale nie zagrał z powodu kartek, ale do tego czasu był defensywnie doskonały, oraz strzelając 2 gole. Był niezawodny, niezwykle silny fizycznie i niezmordowany, bardzo zdyscyplinowany taktycznie. Odpowiedzialny za neutralizację skrzydeł przeciwnika, co skutecznie czynił w fazie pucharowej. ŚO: Kohler 96/97 (1g/0a/4cs) - wygrana w Lidze Mistrzów w sezonie 96/97, skała, nie do przejścia indywidualnie. Stara szkoła gry w defensywie, świetne wślizgi, człowiek od brudnej roboty. Wpływ jaki wywarł na suces Borussii to niezpomniane starcie z MANU w półfinale, gdzie Kohler pokazał defensywny majstersztyk. W samym Finale, również grał doskonale bazując na swoim doświadczeniu vs. Nedved czy Del Piero. Na koniec sezonu 1997 to on został wybrany piłkarzem roku w Niemczech a nie gwiazdy jak Sammer czy Muller. ŚO: Kolo Toure 05/06 (1g/1a/9cs) - droga Arsenalu do wielkiego finału LM to zasługa obrony. Centralną postacią tej defensywy był Kolo Toure, który rozegrał wszystkie najważniejsze mecze. Toure przyczynił się do czegoś niesamowitego - dojścia do finału przez fazę pucharową bez straty bramki. Pobili wówczas rekord 995 minut na zero, w 10 meczach. Iworyjczyk dołożył do tego w mięzyczasie zwycięskiego gola z Villarealem w półfinale. Był bardzo szybkim, silnym Liderem defensywy The Gunners pod nieobecności Campbella czy Cole'a. Jego impact w sukces Arsenalu (mimo porażki w finale) był tak duży, że w mojej subiektywnej ocenie to jest topowy występ indywidualnie/zespołowo w całej lidze mistrzów. Zapewne może być kwestionowany poprzez "małe" nazwisko, ale fakty świadczą za Kolo. BR: Buffon 02/03 (15gms/5cs) - nie zawsze w piłce statystyki oddają wpływ na zespół i wynik. Gianluigi Buffon z sezonu 2002/03 jest dokładnie takim przykładem. Pierwszy i jedyny w historii bramkarz LM, wybrany najlepszym zawodnikiem (MVP) całej edycji mimo przegranego finału "UEFA Club Footballer of the Year", w którym warto wspomnieć, że oczywiście był najlepszym zawodnikiem Juve. To wszystko świadczy o tym jaką rolę w tamtej edycji odegrał Gigi. W samym finale cuda, jakich dokonywał były niesamowite trzymając Turyńczyków w grze. Historyczna obrona strzału z bliska Inzaghiego, czy dwa obronione karne w serii jedenastek to tylko momenty z finału. Wcześniej w półfinale bronił karnego Figo z Realem na awans królewskich. Dziś mówi się, że Buffon dużą część meczów wygrywał w pojedynkę. TAKTYKA (ogólne założenia): W budowie defensywy, poza Buffonem o którym pisałem powyżej, kierowałem się głównie twardą i stabilną defensywą. Szczególnie na prawej stronie gdzie jest Branislav ivanovic, który skupia się na bronieniu i daje całą ofensywną przestrzeń Laminowi Yamalowi. Gracz Chelsea (ksywka Czołg) swoją nieustępliwością radzi sobie z każdym co czyni prawą stronę zabezpieczoną. Inaczej jest z lewej , gdzie operuje Zambrotta. Te, zdecydowanie częściej włącza się do ataku, a miejsce robi mu Sadio Mane, który chętnie schodzi bliżej środka mogąc być drugim napastnikiem. Co za tym idzie, drużyna nie traci bo Zamrotta jest niezwykle inteligentnym graczem, o imponującej wydolności, który świetnie wypełnia wszystkie założenia taktyczne. Środek obrony to skała w postaci Kohlera, trochę a'la "plaster" uprzykrza życie rywalom i tłamsi ich ataki. Kolo Toure ze swoją szybkością asekuruje to co ew. pójdzie dalej. Środek pola w postaci defensywnie usposobionego Casemiro, jako klasycznego czyściciela, box to box Lamparda i ofensywnego Sneijdera to balans między atakiem i obroną i przede wszystkim liczby, które gwarantuje cała trójka. Casemiro kontroluje środek pola, czyści przed linią obrony i jest zabezpieczeniem włączającego się Franka Lamparda. Dodatkowo Casemiro może grać prostopadłe piłki na skrzydła, co zwykł czynić w Realu w realu Lampar mając obok siebie pozostającego z tyłu Casemiro może włączać się w akcje ofensywne, próbować wejścia w pole karne, strzelać sprzed pola karnego czy dogrywaniu do napastników. Natomiast Wesley Sneijder do ktoś, kto zapewni ospowiedni rytm, rzuci krosa na prawo czy lewo, poda. Generał i arytsta. Stałe fragmenty gry które wykonywać może wraz z Lampardem będą niezwykle groźne dla przeciwnika. Mane może schodzić do środka, zarówno z piłką jak i bez, czyniąc spustoszenie w obronie rywala. Niezwykle skuteczny egzekutor jak na skrzydłowego. Na pewno ciekawie współpracowałby na lewej flance z Zambrottą, ktory moze obiecać, bądź grać skrzydłowego. Po drugiej stronie wówczas Branislav zostaje z tyłu i pokojnie gra trzeciego ŚO, co czynił w Chelsea. Z drugiej Yamal ma całą stronę dla siebie, Ivanovic nie zapędza się do ataku, dając Młodemu stronę do wykorzystania. W ataku Lewandowski, to gwarancja wykończenia akcji na najwyższym poziomie. Dzięki sezonowi z ogromna liczbą asyst jak na niego, może spokojnie podawać i współpracować z wchodzącym jako drugi napastnik Mane. Ogólny zarys taktyki to raczej umiarkowany pressing, coś jak Lpool Kloppa. Nie gramy tiki-taki, tutaj widzę dużo grania bezpośredniego z linii pomocy do skrzydeł i na Lewego, dzięki świetnym w tym elemencie trio: Frank Lampard, Casemiro, Sneijder. Zespół może być również skupiony na obronie, dzięki charakterystyce i budowie poszczególnych formacji i ich personelowi. Na razie nie odnoszę się do drużyny @airmax , to na ten moment to tyle, jak znajdę czas w kolejnych dniach to może coś "zmeczapuję".

Bramkarz - Donnaruma - 24/25 - najlepszy bramkarz poprzedniego sezonu, kluczowy w triumfie PSG. TOPowy na linii, świetny shot stopper, gigant w karnych. Jest to w jakimś stopniu zabawne, że w tak ofensywnej ekipie jak PSG, Donnaruma w fazie pucharowej był drugim najlepszym zawodnikiem PSG, kapitalne mecze vs Villa, dwumecz z Arsenalem, gdzie wyciągał mega trudne sytuacje czy rewanż z Liverpoolem i totalna dominacja serii 11 (jak ktoś ma wątpliwości, co do poziomu jaki prezentował Donnaruma to polecam zerknąć skróty tych meczów). Bold statement, gdyby Donnaruma miał w finale tyle pracy, co w którymś z meczów vs Arsenal, to poszedłby dużo dużo wcześnie Boki obrony - Trent Alexander-Arnold 18/19 & Marcelo 17/18 - czyli najlepsza ofensywnie para bocznych obrońców w całej grze (z pozdrowieniami dla @BMeF ;] ) obaj kluczowi w sezonach, gdzie Liverpool i Real sięgały po ostateczny triumf w LM. Faza pucharowa to odpowiednio 4 asysty Trenta i 3 gole + 3 asysty Marcelo, który całkowicie zdominował w tamtej edycji swój sektor boiska. Obaj z dobrą wrzutką (a jest u mnie na kogo wrzucać), Trent ze świetnym przerzutem, który pomoże uruchamiać kontry/wychodzić spod pressingu. Ich ofensywne nastawienie mam kim asekurować ze środka pola. Marcelo z dryblingiem, którym będzie mógł robić przewagę. Środek obrony - Pepe 13/14 & Walter Samuel 09/10 - again gracze sięgający po wygraną w danych edycjach, duet który gra wg zasady "piłka może przejść zawodnik nie". Kombinacja ich gry w powietrzu oraz twardego, agresywnego stylu gry, pozwala zarówno bronić wyżej, na wyprzedzenie z podejściem 1v1, jak również cofnąć się w swoje pole karne i poczekać na ewentualne wrzutki/ataki rywala. Pepe to 3/5 czystych kont w fazie pucharowej (+ w jednym meczu straony gol to Huntelar na 6=1 w 90 minucie) z czego zagranie na 0 z tyłu przez 180 minut z Bayernem Guardioli - dorzucił jeszcze asystę w ataku. Walter Samuel to najlepszy obrońca Serie A z tamtego sezonu, który sięgnął koniec końców po potrójną koronę w tamtym sezonie. 6 czystych kont w LM, wyeliminowanie prime Barcy grając praktycznie cały rewanż w osłabieniu (najwyższa ocena wg whoscored w meczu na Camp Nou a to ponoć ważne!). Pomoc - Xavi 10/11 & Rakitic 14/15 & Makelele 01/02 - again zwycięzcy swoich edycji, imo trio które mogłoby do siebie fajnie pasować i uzupełniać swoją grę. Kryteriów wyboru było kilka - elastyczność taktyczna, umiejętność gry do przodu, asekurowanie ofensywniej grających zawodników. Mekelele to jednoosobowa armia w środku pola, spec od asekuracji, łatania dziur i odbioru piłki łącząc to z dobrą grą piłką i wychodzeniem spod pressingu holując piłkę. Rakitic bardzo dobrze funkcjonował obok Messiego i Alvesa asekurując prawą stronę, do tego niezły w rozegraniu z ostatnim podaniem i wykończeniem. Gol i asysta w półfinałach i finale. Xavi w swoim prime, czyli gość, który decyduje w jakim tempie gramy. Gość, którego w zasadzie nie da się pressować, ciągle skanujący boisko. Skrzydłowi - Raphinha 24/25 & Gareth Bale 13/14 - król strzelców, najlepszy indywidualnie sezon w historii LM jeśli chodzi o kanadyjkę, do spółki z Cristiano (tylko, że Rapha bez karnych to zrobił hehe). Strzelał i asystował praktycznie z każdym. Hattrick z Bayernem, 2 gole i 2 asysty z finalistą poprzedniej edycji BVB, gol i 2 asysty vs Inter (2 finały w 3 sezonach). To tak odnośnie tego, że strzelał tylko cieniasom. Oprócz tego harówka na całym boisku, monstrum w pressingu, idealny do pomocy Marcelo. Bale sprzed tych wszystkich kontuzji robiący liczby na przestrzeni całej edycji, uniwersalny grajek pasujący zarówno do rozbijania niżej broniących przeciwników, dzięki uderzeniu z dystansu i dryblingowi, jak również do kontr dzięki szybkości. Napastnik - Ruud van Nisterlooy 02/03 - król strzelców, 12 goli 4 asysty w 680 minut. Udział przy golu co 42 minuty. Strzelał w każdym z 9 meczów w jakich zagrał. Jeden z najlepszych egzekutorów w całej zabawie. Przy tym poziomie kreacji, który będzie miał za sobą, na brak okazji nie będzie narzekał. Sztab szkoleniowy: Guardiola, Ferguson, Zidane, Enrique, Del Bosque, Ancelotti, Flick, Klopp, Mourinho Podstawowe założenia: W ataku wykorzystuję kombinację uniwersalności Rakitica (z przeważającym nastawieniem na asekurację boków, natomiast udowodnił, że potrafi łączyć to z podłączaniem się do ataków), dominacji Xaviego w środku pola oraz duetu Trent-Marcelo na bokach. Trent gra nieco niżej niż Marcelo jednocześnie robiąc przewagę w środku pola. Raphinha jako ruchliwy trybik zbiega do środka robiąc przewagę i wykorzystując ściągającego główną uwagę Ruuda, tworzy jednocześnie korytarz Marcelo. Bale grający nieco szerzej, często dostający piłkę do nogi z zejściem do środka na strzał, bądź szukanie linii końcowej i wrzutki na van Nisterlooya. W obronie, w zależności od rywala i sytuacji, ustawiam się 451 lub 442 451 jako opcja bardziej defensywna, nastawiona na zamurowanie dostępu środkiem + asekurację bocznych sektorów. 442 nieco bardziej ryzykowne defensywnie, natomiast dające opcję do kontrataków dzięki szybkości Bale'a ustawionego wyżej. W obu przypadkach boki obrony są dobrze zabezpieczone. Trent ma do pomocy Rakitica (w tamtym sezonie miał Hendersona) który z powodzeniem asekurował Alvesa, a Marcelo ma Makelele (w tamtym sezonie Casemiro(?)) który asekurował praktycznie cały Real wówczas :] Roberto Carlosa (no i Raphinhe, który mocno pracuje w obronie). 451 daje też zabezpieczenie w środkowej części boiska, więc będę mógł wysłać podwojenie do skrzydłowego rywala bez obawy o odsłonięcie się w środku. Pepe z Samuelem mają physical tools, żeby obrzydzić grę każdemu napastnikowi. Diss na @24kobe8 jak wrzuci swoją wizję jak ktoś przeczytał całość to dziękuję

Dobra, bez pitu-pitu. Skład: Kaka - MVP LM 2007, król strzelców, triumfator LM, triumfator złotego balla Raul - król strzelców LM 2000, triumfator LM, jeden z najlepszych graczy którzy nigdy nie wygrali złotego balla (okradł go Owen rok później) Ballack - lider Leverkusen, genialny 2002 rok, przegryw, bo tam chyba było wicemistrzostwo Niemiec, wicemistrzostwo świata i finał LM, ale kozacki sezon, peszek, że musiał rywalizować z Bayernem/Realem/Brazylią - i wszędzie był underdogiem, bo wielki sezon wszechstronnego Misiaela Ballrozpierdalaka, Roberto Carlos - jeden z najlepszych bocznych obrońców ever, w tamtym sezonie wybrany najlepszym obrońcą LM bez względu na pozycję, tak że miło wziąć gołcika w peaku formy, wiadomo co było w wakacje tamtego sezonu, Toni Kroos - tutaj masa kozackich sezonów do wyboru, wybrałem ten gdzie Real był po prostu najlepszy (dublet, 4-1 w finale), zresztą, wiadomo kto to jest Antonio Kroos, niefrancja, ale wielka elegancja, Edwin Van Der Sar - druga młodość, 88% obronionych strzałów, 4 stracone bramki przez cały sezon, niesamowite doświadczenie w kluczowych meczach, bo miał w tamtym momencie już 3 finały LM na koncie, co ważne dobry w bronieniu karnych - bramkarz kompletny, Joshua Kimmich - potem mu się znudziło i wolał grać jako pomocnik, więc może jego impakt jako bocznego obrońcy uległ zapomnieniu, ale niesamowicie pykał w tym mistrzowskim Bayernie Flicka, podobnie jak GOATos wybrany najlepszym obrońcą LM bez względu na pozycję (mam dwóch bocznych obrońców z takimi tytułami, ciężko było skomponować lepsze boki obrony), Mats Hummels - czy Matsik spotkał się ze swoim hypem i potencjałem po odejściu z Dortmundu? Pewnie nie, ale w tamtym momencie był filarem obrony Dortmundu, rok później filar mistrza świata Niemiec, mniej więcej taka była jego pozycja w światowym futbolu, gdyby Dortmund wygrał finał LM z Bayernem, to te lata 2011-2014 byłyby istną perfekcją u Hummelsa Rafael Marquez - bardzo pewny sezon 2005/06 w triumfatorze LM + szukałem kogoś kto jest świetny z piłką przy nodze podobnie jak Hummels, bo chciałem mieć 4 obrońców którzy są w ~90-percentylu ballhandlerów na swoich pozycjach, hehe, George Weah - czy jego Złota Piłka to był wybór DEI w słabej stawce w 1. sezonie gdzie gracze spoza Europy mogli ją dostać? Pewnie był. Czy Weah był królem strzelców LM, doprowadził PSG do półfinału, trafił do Milanu (który robił wtedy najlepsze transfery na świecie) i miał tam świetny sezon, a Thierry Henry mówił w wywiadach, że jak grał w młodzieżówce Monaco to wzorował się na Weahu, który był jego idolem? Owszem. Czy Weah był wielkim szybkim silnym murzynem grającym fałszywego napastnika z fajnym dryblingiem i super techniką? Też. Xabi Alonso - tutaj na minus absencje w fazie pucharowej, ale największy comeback ever, super nota na Sofascore, super piłkarz - mogłem wziąć inny sezon, np. jakiś z Madrytu albo ten drugi finałowy z Liverpoolu, ale skoro te absencje nie mają takiego znaczenia i ludzie brali tych Drogbów i Gerrardów, i kryteria to było +50% meczów, to sobie wziąłem tego Szabiego, a co mi tam. Statystyki: Taktyka: Uważam, że mam super balans: - mocny potencjał w ofensywie (Weah-Raul-Kaka) + bramkostrzelny Ballack + super boki obrony (4 bramki i 9 asyst, nie chce mi się sprawdzać, ale typuję, że nikt nie ma takich ofensywnych boków obrony) - fajny potencjał technicznie (Kroos-Xabi rozgrywający; Kimmich, który potrafi grać piłką jak prawie żaden boczny obrońca; super środkowi obrońcy z piłką, Cacau na 10-tce, wszechstronny Ballack) - można się czepiać braku skrzydłowych, ale dlatego: świetne boki obrony (no sorry, takie fakty, mam najlepsze boki obrony in da game) + bardzo wszechstronni napastnicy - Raul często grał cofniętego napastnika z Morientesem, a ten biedny Henry podglądał za dzieciaka tego Weaha dlatego, że typ był napastnikiem kompletnym, polecam jego kompilki - obaj bardzo kompletni gracze, więc mogą cofać się po piłkę albo Weah dublować pozycję skrzydłowego, bla, bla, bla, - można się czepiać braku typowego przecinaka (bo Xabi kimś takim nie był, nawet jeśli turbo-wszechstronny gracz), ale gram czwórką w pomocy + nie cenię jakichś zamulaczy, których najlepszym skillem jest odbiór piłki, więc mogłem sobie na to pozwolić. Ustawienie: Rywal: Fajna ekipa. Brakuje trochę jakości w finałach, zawodnicy Antka zrobili z tego co widzę 0 bramek i 0 asyst w finałach w wybranych sezonach, trochę słabo jak na ten format (ocw overall super gracze) - moi zrobili 2G+4A z tego co widzę, wielkie comebacki i piękne sezony na koncie, btw. moi boczni obrońcy zanotowali 3 asysty w swoich finałach LM przy 3 bramkach Realu i Bayernu - tak jeszcze co do moich boków obrony. Poza tym nie ma do czego się przywalić, tak że nie będę wymyślać rzeczy z kosmosu, niech uczestnik z lepszym pijarem uczestnik z lepszym teamem zwycięży! ps Te dwie asysty Carlosa w sumie symptomatyczne, wrzut z autu do Raula, pięknie rozegrane; klepka i farfocel w pole karne na woleja do Zidane'a - that's my preferowany style, Kimmich też wrzutka, więc, no, dobrze skomponowałem tą swoją choinkę pod tym względem.

Witam zacnego przeciwnika oraz wszystkich kibiców w opisie mojej drużyny (jakieś rebuttale może później): Zacznijmy uwaga... od początku xD Losowanie, pick #9, myślę słabo, nawet jakby LBS pickowal 8 razy przede mną to szanse na Krystynę czy karła minimalne. Przyznam szczerze że ostatnie sezony LM zlewają mi się, a mecze raczej oglądam w fazie pucharowej, podobno normalne… jak się człowiek starzeje. Tak czy inaczej nadszedł czas picku #1. Neymar FCB 14/15 Jak ja go nie lubię, jak ja nie lubię Barcelony (part1) 10 bramek 1 asysta, strzelał w każdym meczu fazy pucharowej. Najlepszy sezon lewoskrzydłowego w historii LM? Najprawdopodobniej. z dwójeczką: Rivaldo FCB 99/00 Jak ja go nie lubiłem, jak ja nie lubię Barcelony (part2) Barcelona miała pakę na wygranie tamtej edycji, Rivaldo (świeżutko po złotej piłce) został królem strzelców mimo że odpadli w półfinale. Ikoniczny rewanż Barcelony z Chelsea. Najlepszy Rivaldo jaki był? Najprawdopodobniej. Skoro już zapewniliśmy sobie głosy kibiców Barcelony xD, przejdźmy do rundy 3. Rodri MAN CITY 22/23 Przypuszczam że Man City u nas tu na forum ma mniej kibiców od Hawks więc ten pick czysto systemowy. Bramka w finale, super-świetny sezon. Najlepszy sezon ever DM? Najprawdopodobniej. Runda 4 która zdefiniowała moje pozostałe wybory. Lahm BAYERN 13/14 Jest i on - klucz do mojego systemu, sezon w którym Guardiola wystawiał go jako inverted back (ha, wiem coś). Czyli grywał w obronie i w pomocy, ten sam pomysł nasz hiszpański Probierz stosował z powodzeniem z innymi zawodnikami już w City. Czy Lahm to jedyny Niemiec (obok Pablo:*) który da się lubić? Najprawdopodobniej. FIVE Skoro już poszliśmy mocno w pressing, kontrolę, asymetrię i co tam jeszcze jest xD to przydałby się jakiś nowoczesny obrońca, który potrafi grać piłką, takich jest mało (za to przecinaków made in Ekstraklasa na kilogramy). Pique FCB 10/11 Jak go można lubić skoro wystawił Szakire…, jak ja nie lubię Barcelony (part3) Najlepsza wersja Piquenbauera + 190cm. Załatwiłem dwie rzeczy, fit taktyczny (wincej kontroli) i walkę w powietrzu. Czy Shakira to top3 WAGs? Najprawdopodobniej. #6 Firminio FCL 17/18 10 bramek 8 asyst super dodatek w kanadyjce do tego co chce grać, ten sezon to najlepszy pressujący napastnik w historii LM. Czy Firminio zachęcił kolegów z FCL do higieny jamy ustnej? Najprawdopodobniej. six-seven Marquhinios PSG 24/25 Jak wspominałem, obrońców typu “piłka może przejść zawodnik nigdy“, bardzo dużo, natomiast szybkich techników, którzy potrafia wyprowadzić piłkę i dodatkowo fitują z Pique - kilku. Wybrałem najlepiej jak to było możliwe. Czy PSG jest fajniejsze bez Mbappe? Najprawdopodobniej. #8 Ederson MAN CITY 22/23 Fit, chciałem Beckera ale Ederson jest równie dobry, systemowo być może lepszy, może zabić pressing rywala jednym podaniem do Neymara lub Mahreza, gra sweepera więc jakby Davies nie zdążył lub asekuracja gdzieś zawiodła jest i on jako 4 linia obrony. Czy Ederson to najbrzydsze co pokazują kamery w 4k podczas zawodów LM? Najprawdopodobniej. Dziewięć. Alphonso Davies BAYERN 19/20 Jeżeli ktoś może asekurować całą lewą stronę Neymara to tylko on, dlaczego nikt go wczesniej nie wybrał? Czy Davies to najszybszy obrońca ever (a przynajmniej u Niemniaszków)? Najprawdopodobniej. Riyad Mahrez MAN CITY 21/22 7 bramek, 2 asysty, wybitny półfinał z Realem, ogólnie polecam ten dwumecz (Hala Madrid). To jest topowy sezon RW w LM. Nie lider, nie Robben/Messi tylko świetnie pasujące ogniwo i do tego wybór tak późno, nie mogę tego zaksięgować inaczej niż steal. “Last but not least” Bernardo Silva MAN CITY 22/23 Ostatni element układanki, 2 gole w półfinale, wolny elektron, maszyna do pressingu, trochę ósemka, trochę skrzydłowy, hybryda, zawsze tam gdzie trzeba pomagać. Czy Bernardo Silva to najbardziej underrated zawodnik City? Najprawdopodobniej. Jak gramy? Guardiola x Flick x Klopp x Enrique Rozpis do protokołu i dla prasy: Bramkarz: W ataku gra wysoko, crossy lepsze niz Tomek Hajto na 40+ metrów, co niszczy ewentualny pressing rywala. Wyjście spod pressingu, budowa akcji, to wszystko top. W wysokiej obronie czyta długie piłki, jak trzeba wychodzi, sweeper keeper. Słabszy na lini (co nie znaczy że słaby) ale ja mam przynajmniej 60%+ posiadania w każdym meczu więc nie muszę mieć jakiegoś Thibo mnicha z Shaolin Soccer w bramce skoro ma do obrony minimalną liczbę strzałów na mecz. Obrona 4-5-1 Lahm jest inverted wiec jeżeli przeciwnik gra pozycyjne / wyjdzie spod pressingu / po stracie wraca na prawą obronę. Prawa strona pressuje dając mu czas na powrót / odzyskuje piłkę. Ogólnie staram sie zablokować środek boiska, prawa strona i środek dużo lepsza w agresywnym chomiku pressingu od lewej i tam staram sie kierować grę: Lewa strona: Neymar nie jest/był agresywny, potrafi się ustawić coś tam pobiega ale to nie jest agresja, wymusza podanie do boku. Rivaldo blokuje podania do środka. Jeżeli podanie dochodzi do CM/DM Rivaldo stara sie zwolnić akcje przeciwnika, może być faul. Davies zabezpiecza, wychodzi wyżej tylko kiedy musi, stara się zamknąć skrzydłowego jeżeli ten ma piłkę. Jeżeli trzeba Rodri przesuwa się w lewo, asekuracja Davisa. To jest trochę jak lewa strona Barcelony 14/15 z Abidalem. Prawa strona, środek: Firminio - Mahrez – Bernardo – Lahm Tutaj jest troche inaczej tzn. agresywniej, Firminio pressuje agresywnie, wymusza gre w moją prawą stronę. Piłka idzie do bocznego obrońcy, Marhez doskakuje, Silva agresywny doskok do CM/DM - odcina środek, Lahm zabezpiecza Bernardo (4-5-1), Marquinhos podobnie jak Davies gotowy do agresywnego doskoku do skrzydłowego, po stracie jeżeli Lahm nie zdąży wrócić w trasition. Rodri zawsze w osi boiska - kasuje ewentualna akcje ustawieniem. Długa piłka, kontra: 3 obrońców + Rodri schodzi do środka, jeżeli Lahm nie zdąży wrócić, Marquhinios jest szeroko przy skrzydłowym a przeciwnik ma 3 na 3 lub potencjalną przewagę w środku (2 napastników vs Pique). Większość czasu Piqué trzyma linie, wychodzi do napastnika, np. przy długiej piłce (Pique i Rodri każdy > 190cm) Marquinhos agresywnie doskakuje i zamyka skrzydłowego, poza tym asekuruje środek i Pique. Jak pisałem odcinam środek, trzymam 3-2 w fazie ataku, gram D’Antoniego SSOL w wydaniu piłkarskim czyli spowolnienie rywala po stracie, 5-6 sekund żeby odzyskać piłkę jeżeli gra jest po mojej prawej stronie, jeżeli gra jest po lewej Davies asekuruje aż wszyscy wrócą. Atak: 3-2-5 1. Najłatwiej atak/kontra po udanym pressingu. 2. Jeżeli mamy budować to: Joga Bonito po lewej z Rivaldo i Neymarem którzy się uzupełniają. Rozegranie, schematy po prawej. Lahm & Rodri to jest para która powoduje mokry sen Guardioli, oni decydują o wszystkim, tempo, zmiana strony, kiedy przerwa na napoje, etc wszystko zależy od nich. 5 z przodu: Neymar LW - gra szeroko, drybling, duzo 1 na 1, może się zamieniać z Rivaldo, nie za często tho, bo starszy kolega nie lubi grać na skrzydle. Rivaldo pół lewy - strzał, młotek w lewej nodze, wykonawca stałych fragmentów, wchodzi w pole karne jak jest miejsce dla Second Striker i wykańcza. Firminio fałszywa 9 - schodzi niżej, wyciąga stopera, wtedy jest miejsce dla Rivaldo / Neymara / Bernardo w polu karnym. Bernardo pół prawy - kombinacje z Mahrezem, kontrola tempa, dowodzi pressingiem, robi to czego wymaga dynamika boiska, jest jak Tommy Lee Jones w Ściganym. Mahrez RW - szeroko 1 na 1, często ścina do środka na swoja mocniejszą noge. Mogę zaadoptować “Triangle offense” ŚP Texa Wintersa, Tex pamiętajmy. Rivaldo – Firmino – Bernardo - środek Neymar – Rivaldo – Firmino - lewa Mahrez – Bernardo – Firmino - prawa Pozdrawiam wszystkich uczestników równoczesne mam nadzieję że wasze drużyny mają dużo izotoników żeby uzupełniać minerały, to wy będziecie biegać za piłką. P.s. Używałem AI taktycznej Jacek Gmoch 0:1.