ATF Ringless 1/8 Matek vs P_M

[P_M]

Składy:
 

1. matek

PG:  Russell Westbrook 16/17 
SG: Michael Redd 05/06
SF: DeMar DeRozan 21/22
PF: Karl Malone (Utah Jazz 1996/97)
C :  Joakim Noah (13/14) 
BENCH 1: Lou Williams 17/18
BENCH 2: Jaden McDaniels 25/26
BENCH 3: Nikola Vučević 18/19 

 

4. P_M

PG: Luka Dončić (Mavs 2023/24)
SG: Doug Christie 01/02
SF: Joe Johnson 04/05
PF: Elton Brand 05/06
C : Bam Adebayo 23/24
BENCH 1: Mark Price 92/93

BENCH 2: Domantas Sabonis 22/23 
BENCH 3: Nicolas Batum 13/14

Edytowane 28 Czerwca przez P_M

[P_M]

OPIS

Przybliżona rotacja

Luka: 38 min

Christie: 30 min

Joe Johnson: 34 min

Brand: 34 min

Bam: 32 min

---

Price: 14 min

Batum: 24 min

Sabonis: 18 min

Zawodnicy:

Postaram się dość krótko dlaczego wybrałem akurat taki kierunek i jak widzę ich role.

Luka: nie będę udawał, że ten wybór wymaga wielkiego uzasadnienia — w wybranym sezonie 34-9-10, top ofensywa ligi, finały NBA i jeden z najlepszych sezonów kreacji ofensywnej jakie widzieliśmy. U mnie nie musi robić wszystkiego sam jak w Dallas, bo dostał roster z obroną i dodatkowymi ballhandlerami.  Z reguły każdy myśli jakby tu ukryć Lukę, ja starałem się stworzyć Luce środowisko, gdzie jego przewagi są maksymalizowane.

Joe Johnson: IMHO jeden z ciekawszych value picków całego draftu. W tym sezonie już pokazywał wszystko, z czego później był znany — shot creation, siła fizyczna, gra z piłką i bez piłki, świetny shooter i zawodnik, którego ciężko zepchnąć z miejsca. niezły obrońca, żadna dziura, odpowiedni size i atletyzm. Generalnie wybrany specjalnie z sezonu, w którym trafiał trójke w PO na 55% przy 4 próbach, gdyż grał obok Nasha, więc tutaj ma podobny kaliber kreatora ofensywy, jak nie lepszy. Ksywa Iso Joe wiadomo pokutuje, ale statystyki mówią jasno w moim sezonie 95% trójek było asystowanych, ale rzuty dwupunktowe już potrafił swietnie sam kreować, bo tylko 27% z nich były asystowane. Idealny człowiek do tworzenia spacingu.

Doug Christie: najbardziej kontrowersyjny wybór w moim składzie, bo playoff efficiency nie wygląda idealnie (chociaż tamte czasy to wiążą się z innymi prawami, ale fit jest fenomenalny. Top obrońca na obwodzie (w koncu kandydat do dpoy i alldef), bardzo dobry screen navigator, duży guard, który bierze najlepsze matchupy i pozwala Luce nie przepalać energii. Nie potrzebuję od niego 20 punktów — potrzebuję, żeby trafiał otwarte rzuty, ciął bez piłki i robił brudną robotę.

Elton Brand: chyba mój najbardziej niedoceniany wybór ze względu na drugą rundę, ale w tamtym sezonie był 7 w MVP voting i top10 DPOY. Bardzo dobry rim protector jak na PF, świetny rebounder, bardzo mocny scorer z półdystansu i post-up. Nie potrzebuję od niego spacingu (ale miał przy tym genialne playoffy gdzie trafiał z 55,6% z 16ft-3PT, generalnie wyniki na poziomie top PFów w historii) — Linijka 24,7p/10z/2,5blk/2,6ast/1stl pokazuje poziom tamtego Eltona. Ciągnał wtedy w obronie tamte Clippers (miał najnizsze DRTG w całym teamie) mając obok siebie Chrisa Kamana - nuff said.

Bam: dla mnie absolutnie kluczowy element całej konstrukcji. To nie jest klasyczny center — bardziej defensywny system sam w sobie. Switc***e, pomaga, broni przestrzeń, daje handoffy, passing i może grać zarówno jako center, jak i PF. U mnie jego główną rolą jest zamaskowanie ograniczeń defensywnych Luki i umożliwienie grania bardziej agresywnie na obwodzie. Do tego bardzo mocne wykorzystanie pick and rolli, w których Bam ze swoim atletyzmem jest genialny i z swoją szybkością pozamiata większością wysokich. Tutaj ma najlepszego kreatora do gry pick and roll w postaci Luki. Dodatkowo w tym sezonie, już z trójką +35%.

Price: ławka, ale nie byle jaka. Pierwsza piątka All-NBA, top8 MVP i bardzo nowoczesny profil jak na swoje czasy. Nie będzie grał dużo obok Luki, ale kiedy Luka siada — nie chcę przechodzić w tryb „przetrwaj”. Price utrzymuje spacing, tempo i organizację gry. Sezon wcześniej postraszył MJ'a i spółkę w PO świetną serią 47,5% z gry 54,5% za 3 92%FT. Kolejny sezon był w jego wykonaniu jeszcze lepszy i nie bez powodu wybrany do pierwszej piątki NBA. Prowadził topowe ofensywy a i jego drużyny były też bardzo dobre w obronie to nie casus Nasha, pewnie pod pewnymi względami można by postawić wyższośc Marka nad Kanadyjczykiem 18punktów8 asyst 42% za 3. 1.2 przechwytu. W każdym razie Luka i Mark to gwarancja top ofensywy 24/7 full 48 minut w meczu.

Sabonis: pewnie mój najbardziej ryzykowny wybór. W normalnym składzie obawiałbym się obrony, ale u mnie wchodzi głównie obok Bama albo Branda. Dostaję wtedy elite passing z wysokiego, dodatkowy scoring i bardzo dużo przewagi fizycznej. Nie potrzebuję żeby był kotwicą obrony — od tego są inni. Idealnie wpasuje się do gry z Pricem, który tutaj zyskuje nowoczesnego centra, w stylu Brada tylko znacznie bardziej uzdolnionego jeżeli chodzi o passing.

Batum: IMHO idealny ostatni pick do tej drużyny. Nie potrzebuję kolejnego kreatora ani kolejnego scorera. Potrzebuję gościa, który zrobi wszystko po trochu — switchowanie, spacing, passing, size i zero ego. To zawodnik, którego wartość rośnie wraz z jakością składu. Świetny glue guy, wspólnie z Matthewesem otrzymali parę głosów w głosów w all-defensive i był ważną częscią tamtego zespołu. 6'8 ft więc duży size na SF'a.

Styl gry i podstawowe założenia:

W ataku:

Luka jest głównym kreatorem i dostaje maksimum przestrzeni. Bam i Brand grają dużo short-rolli, handoffów i screenów. Joe Johnson jest drugim playmakerem i opcją na izolacje kiedy trzeba uspokoić tempo.

Christie i Batum praktycznie żyją z ruchu bez piłki, corner trójek i atakowania closeoutów.

Sabonis pozwala przejść w bardziej „Denverowy” model gry — więcej high-post, więcej ruchu i mniej zależności od jednego kreatora.

Nie chcę grać bardzo szybko — bardziej kontrolowane tempo, dużo mismatch huntingu i granie przewagami.

W obronie:

Christie bierze główny matchup na obwodzie.

Bam jest pierwszą linią obrony całego systemu.

Brand odpowiada za deskę i pomoc.

Joe jest bardziej schowany na mniej groźnych skrzydłach.

Sabonis praktycznie nigdy nie gra bez przynajmniej jednego z duetu Brand/Bam.

Overall

IMHO mam bardzo wysoki sufit i mało realnych słabych punktów. Mam top-tier pierwszą opcję, mam obrońców, mam size, mam secondary playmaking i nie jestem uzależniony od jednego stylu gry.

Czy są mankamenty? playoff resume części graczy nie jest kosmiczne i mam trochę mniej top-end talentu niż najbardziej „gwiazdorskie” składy.

Ale mam roster, który moim zdaniem bardzo dobrze skaluje się do playoffów — i co ważne, praktycznie każdy zawodnik ma jasną rolę i nie trzeba nikogo wciskać na siłę.

 

Co do samej serii z Matkiem:

Nie chcę robić wielkich deklaracji typu 4–0, bo to nie ten poziom różnicy i Matek ma ciekawy skład— ale uważam, że matchupowo mam przewagę.

Największa różnica między nami jest taka, że ja mam bardziej playoffowy roster, a Matek ma więcej talentu „w próżni”.

Po pierwsze — kontrola piłki i decyzji.

Westbrook to był absurdalny sezon i nie zamierzam tego podważać, ale Luka daje bardziej przewidywalny i skalowalny model ataku. Mniej chaosu, mniej strat, więcej egzekucji. W serii playoffowej, kiedy przeciwnik przygotowuje gameplan pod konkretne akcje, wolę mieć zawodnika generującego historycznie dobrą ofensywę przez czytanie gry niż przez ciągły atak obręczy.

Po drugie — defensywa.

Matek ma bardzo dobrych indywidualnych obrońców (Noah, McDaniels, momentami Malone), ale u mnie praktycznie każdy zawodnik pasuje do wspólnego systemu.

Christie bierze najlepszego guarda.

Bam jest jednym z najbardziej uniwersalnych obrońców w historii nowoczesnej koszykówki.

Brand był top10 DPOY.

Batum daje dodatkową długość.

Joe może nie jest elitą, ale po prostu two-way gracz, którego po defensywnej stronie nie trzeba ukrywać.

Nie mam sytuacji, gdzie przeciwnik może przez całą serię polować na jednego zawodnika.

Po trzecie — spacing.

To jest moim zdaniem największa przewaga.

Matek ma Westbrooka, DeRozana, Malone i Noaha — czyli lineup, który nie daje naturalnie dużo miejsca.

Ja mam:
Luka,
Joe,
Price,
Batum,
Christie.

Do tego Bam i Sabonis jako bardzo dobrzy passerzy.

Jeśli seria zwolni i zacznie się gra HCO, to uważam, że moja ofensywa będzie generowała łatwiejsze rzuty.

Po czwarte - elastyczność.

Matek zasadniczo gra jednym stylem:
fizyczność, tempo, presja na obręcz.

Ja mogę:
– grać dużym lineupem z Sabonisem,
– grać klasycznie,
– grać switch-all z Batumem,
– grać ultra-offensywnie z Price’em.

Jeśli jedna wersja nie działa — mam alternatywy.

Po piąte — końcówki.

Tutaj najbardziej wierzę swojemu zespołowi.

Luka Joe Brand i Bam to bardzo trudna ekipa do powstrzymania w ataku, gdyż z każdego miejsca na boisku masz zagrożenie, którego nie możesz odpuścisz, a przy tym mogą być uzupełnieni na różne sposoby graczami jak Price/Christie/Batum/Sabonis w zależności od potrzeb.

Mam shot creation.
Mam spacing.
Mam passing.
Mam obronę.

Nie twierdzę, że to seria bez historii — bo Karl z Russem mogą wygrać jakiś mecz sami, ale mam więcej odpowiedzi na ewentualne adjustment ze strony matka, by wygrać ten pojedynek.

Edytowane 29 Czerwca przez P_M

[matek]

Z góry przepraszam, opisu nie będzie. Myślałem, że dam radę, ale w ten gorąc nie mam ochoty siedzieć przy kompie, a moja żona ma termin w tym tygodniu, więc kompletnie o tym nie myślałem.

Krótko: wychodzę się napierdalać!

[antek]

@matekpamiętam, że między nami często było sporo złej krwi (niepotrzebnie), ale mega szacunek na wyciągnięcie prime Michaela Redda ! 

Jednak imo za mało spacingu, wbrew pozorom pierwszy pick nie był tu handicapem. 

Z drugiej strony fajnie obudowany Luka, Joe Johnson jeszcze nie jako iso Joe z Hawks i bardzo niedoceniany, a grający sezon życia Elton Brand przeważają na korzyść @P_M

[Gregorius]

5 minut temu, antek napisał(a):

@matekpamiętam, że między nami często było sporo złej krwi (niepotrzebnie), ale mega szacunek na wyciągnięcie prime Michaela Redda ! 

Jednak imo za mało spacingu, wbrew pozorom pierwszy pick nie był tu handicapem. 

Z drugiej strony fajnie obudowany Luka, Joe Johnson jeszcze nie jako iso Joe z Hawks i bardzo niedoceniany, a grający sezon życia Elton Brand przeważają na korzyść @P_M

To też pokazuje jak koszykówka sie zmienila i rozwinęła. Ale z powodów jak napisałeś glos dla P_M. Doceniając jednocześnie skład Matka. 

[julekstep]

Westbrook + 1 3pt shooter w s5...damn (ławka rzuca...ale jest generalnie słaba)

P_M ma spory problem z Joe Johnsonem, ale w tym matchupie dominuje i tak

[RappaR]

Matek jeden z słabszych teamów, Malone z 1# bust straszny.
P_M ma całkiem mocny zespół, nie wiem czemu mi w głowie nie potrafi zatrybić, ale nazwiska bardzo dobre.

Zdecydowany faworyt w tym match upie

[RonnieArtestics]

Ja również za P_M. O jego zespole może więcej w dalszych rundach. Natomiast matek złożył strasznie toporny atak w pierwszej piątce, Westbrook DeRozan Malone noah to bardzo słaby fit, DeRozan z Malone się kanibalizuja, a Westbrookowi przeszkadza Noah campiacy w pomalowanym. Na 6th mana wybrał jeszcze jeden z gorszych picków zabawy, chyba tylko Courtney Lee dużo gorszy pick w całym drafcie. 
Stąd głos na P_M 

[P_M]

8 godzin temu, julekstep napisał(a):

P_M ma spory problem z Joe Johnsonem, ale w tym matchupie dominuje i tak

A jaki jest z nim problem? Bo nie bardzo wiem o co chodzi 

[julekstep]

34 minuty temu, P_M napisał(a):

A jaki jest z nim problem? Bo nie bardzo wiem o co chodzi 

Gracz o ksywie ISO pasuje do gracza o ksywie ballhog jak piesc do nosa

[Gregorius]

7 minut temu, julekstep napisał(a):

Gracz o ksywie ISO pasuje do gracza o ksywie ballhog jak piesc do nosa

A ksywa nie powstała w ATL? Raczej w sezonach z Nashem dużo grał off-ball

[P_M]

21 minut temu, julekstep napisał(a):

Gracz o ksywie ISO pasuje do gracza o ksywie ballhog jak piesc do nosa

Ale on nie byl iso joe w phx, ma tam raptem USG 19% lub mniejsze w zależności czy RS czy PO.

 

13 minut temu, Gregorius napisał(a):

A ksywa nie powstała w ATL? Raczej w sezonach z Nashem dużo grał off-ball

Dokładnie tak, polecam wrócić do Joe z PHX.

[julekstep]

Godzinę temu, P_M napisał(a):

Ale on nie byl iso joe w phx, ma tam raptem USG 19% lub mniejsze w zależności czy RS czy PO.

jest to jakiś argument, ale w takim razie ten pick traci tutaj to co czyniło go regularnym all-starem w kolejnych latach (+ z tego co widzę on tam słabiutko wypadał w D), więc w takiej sytuacji to już większe value miałby tutaj taki Korver (duuuużo lepszy 3pt shooter u którego 45+ % to nie był fluke ale norma, który dodatkowo był mocno niedoceniony w D a wypada sporo lepiej od tego JJ)

Edytowane 29 Czerwca przez julekstep

[P_M]

16 minut temu, julekstep napisał(a):

jest to jakiś argument, ale w takim razie ten pick traci tutaj to co czyniło go regularnym all-starem w kolejnych latach (+ z tego co widzę on tam słabiutko wypadał w D), więc w takiej sytuacji to już większe value miałby tutaj taki Korver (jeszcze lepszy 3pt shooter u którego 45+ % to nie był fluke ale norma, który dodatkowo był mocno niedoceniony w D a wypada sporo lepiej od tego JJ)

Kyle nie daje w ogóle kreacji rzutu +imho w obronie dużo gorszy niz Joe. Dodatkowo Kyle mocno obniżał loty w PO, a Joe nie. On w Rs cisnął 47,8% trójek w tamtych Suns a potem 55,6% dając 18ppg, Korver nigdy do takich liczb się nie zbliżył, różnica między rolesem z ławki a dla niektórych składów legit 3 opcja. Ciężko mówić też o fluke, bo później grał w Atlancie jako pierwsza opcja, więc naturalny jest drop w efficiency, ale overall 4 sezony w PO z +40%. Nie mogę teraz zdjęcia tu wkleić, ale Joe jest tu bardzo versatile pickiem jeżeli chodzi o sezon 04-05 i ofensywę, a w D kulawy nie jest.

Edytowane 29 Czerwca przez P_M

[julekstep]

10 minut temu, P_M napisał(a):

Kyle nie daje w ogóle kreacji rzutu +imho w obronie dużo gorszy niz Joe. Dodatkowo Kyle mocno obniżał loty w PO, a Joe nie. On w Rs cisnął 47,8% trójek w tamtych Suns a potem 55,6% dając 18ppg, Korver nigdy do takich liczb się nie zbliżył, różnica między rolesem z ławki a dla niektórych składów legit 3 opcja. Ciężko mówić też o fluke, bo później grał w Atlancie jako pierwsza opcja, więc naturalny jest drop w efficiency, ale overall 4 sezony w PO z +40%. Nie mogę teraz zdjęcia tu wkleić, ale Joe jest tu bardzo versatile pickiem jeżeli chodzi o sezon 04-05 i ofensywę, a w D kulawy nie jest.

przede wszystkim (teraz dopiero to zauważyłem) to Joe połowę tamtych PO opuścił...i Suns niewiele stracili (bez niego wyeliminowali Mavs)

a 18 ppg przy Nashu to jakieś 10 ppg przy Luce  

32 minuty temu, P_M napisał(a):

Dodatkowo Kyle mocno obniżał loty w PO

to też ciekawy aspekt, bo o ile rozumiem że część głosujących będzie tutaj promować narrację 'liczy się wybrany rok i nie patrzymy na nic więcej!' to jednak ja zawsze jakoś z dystansem podchodzę do takich jednorocznych fluke'ów

a w całej karierze u Joe Johnsona wyglądało tak:

RS -> 16 ppg / 53% TS
PO -> 15,2 ppg // 50,9% TS

vs Korver:

RS -> 9,7 ppg / 60,2% TS
PO -> 8 ppg / 58,4% TS

generalnie scoring Johnsona bardzo mocno się nie sprawdzał w PO i zaliczył tak na prawdę dwa mocne runy...w tym jeden (ten twój) połowiczny, 4 średnie i 6 z grubsza tragicznych (tego ostatniego z Hou nie liczę) 

podsumowując -> nie używałbym argumentu o obniżaniu lotów w PO broniąc tego grajka  

Edytowane 29 Czerwca przez julekstep

[Denis Bad Boy Załęcki]

Tylko Joe w tych dwunastu runach był 8 razy pierwszą lub drugą opcją, nad Korverem trzeba by się zastanowić, czy był kiedykolwiek trzecią. Może to robić różnicę w procentach

Edytowane 29 Czerwca przez Denis Bad Boy Załęcki

[P_M]

Kompletnie pomijasz aspekt ról obu graczy. Korver w raptem 1/3 kariery był w ogóle starterem i nie wiem po co zestawiać w takiej sytuacji efficiency pierwszej opcji z Atlanty, który siekał

2 godziny temu, julekstep napisał(a):

przede wszystkim (teraz dopiero to zauważyłem) to Joe połowę tamtych PO opuścił...i Suns niewiele stracili (bez niego wyeliminowali Mavs)

przez 7 sezonów+20ppg z peakiem 25ppg vs Kyle ktory ma średnio w karierze 90-95% wszystkich rzutów asystowanych i robił 12ppg a i tak w PO gral dużo gorzej.

[julekstep]

37 minut temu, Denis Bad Boy Załęcki napisał(a):

Tylko Joe w tych dwunastu runach był 8 razy pierwszą lub drugą opcją, nad Korverem trzeba by się zastanowić, czy był kiedykolwiek trzecią. Może to robić różnicę w procentach

no tak czyli mamy case

elitarny roles, który przez lata sprawdzał się w swojej roli

vs

średni roles (z jednym faktycznie spoko sezonem gdzie jednak jak wypadał w PO to drużyna tego nie odczuła) który potem został marną pierwszą opcją (jeśli patrzymy przez pryzmat atfowych standardów)

4 minuty temu, P_M napisał(a):

przez 7 sezonów+20ppg z peakiem 25ppg vs Kyle ktory ma średnio w karierze 90-95% wszystkich rzutów asystowanych i robił 12ppg a i tak w PO gral dużo gorzej.

ale przecież ja nawiązałem do Twojego argumentu o obniżaniu lotów w PO xD

7 x RS 20+ ppg

2x PO 20+ ppg (regularnie kręcąc kosmiczne 45-48% TS)

jeśli Kyle grał 'dużo gorzej w PO' (imho to nie jest prawda) to na jego tle Joe był absurdalnie fatalnym PO underperformerem  

Edytowane 29 Czerwca przez julekstep

[P_M]

51 minut temu, julekstep napisał(a):

no tak czyli mamy case

elitarny roles, który przez lata sprawdzał się w swojej roli

vs

średni roles (z jednym faktycznie spoko sezonem gdzie jednak jak wypadał w PO to drużyna tego nie odczuła) który potem został marną pierwszą opcją (jeśli patrzymy przez pryzmat atfowych standardów)

ale przecież ja nawiązałem do Twojego argumentu o obniżaniu lotów w PO xD

7 x RS 20+ ppg

2x PO 20+ ppg (regularnie kręcąc kosmiczne 45-48% TS)

jeśli Kyle grał 'dużo gorzej w PO' (imho to nie jest prawda) to na jego tle Joe był absurdalnie fatalnym PO underperformerem  

I dlatego całe twoje porównanie z Korverem jeste bez sensu, a "średni roles" i "drużyna nie odczuła" to świetna manipulacja:) 

Bo ten średni poziom rolesa to liczby których Korver nigdy nie dotknął, a jedyny win Suns z Spurs w serii był jak Joe wrócił i walnął 26 punktów na 10/15 z gry i 3/6 za 3. Tak samo widać różnicę w wygranym G1 z Dallas i przegranym G2 gdzie zszedł po 20 minutach 

Dlatego też gramy jednym sezonem, żeby uniknąć porównywania całych karier.

[julekstep]

7 minut temu, P_M napisał(a):

Bo ten średni poziom rolesa to liczby których Korver nigdy nie dotknął

jeśli chodzi o volume to ofc nie

jeśli chodzi o efektywność i impakt (jakieś rapmy itp) to luźno go przebijał praktycznie co rok

8 minut temu, P_M napisał(a):

a jedyny win Suns z Spurs w serii był jak Joe wrócił i walnął 26 punktów na 10/15 z gry i 3/6 za 3. Tak samo widać różnicę w wygranym G1 z Dallas i przegranym G2 gdzie zszedł po 20 minutach 

przyznaj że do dziś nawet nie miałeś świadomości że on tam wypadł podczas PO  

i może i jedyny win z Suns był z Joe...ale najwyższa porażka też  

9 minut temu, P_M napisał(a):

Dlatego też gramy jednym sezonem, żeby uniknąć porównywania całych karier.

ale skoro mamy materiał poglądowy do tego jak ten sam grajek wyglądał w innych warunkach to czemu nie skorzystać (Doncic to zupełnie inny styl prowadzenia ofensywy niż Nash przy którym rolsi mieli mocno cieplarniane warunki)?