ATF Ringless 1/8 eMeS vs 24kobe8

[P_M]

Składy:

6. eMeS

PG: Deron Williams 07/08
SG:  Drazen Petrovic 92/93
SF:  Vince Carter 00/01
PF: Charles Barkley (1992/93)
C : Marcus Camby 06/07
BENCH 1: Raja Bell 06/07
BENCH 2: Brad Miller 03/04
BENCH 3: Robert Covington 17/18

10. 24kobe8

PG: Allen Iverson (2000/01)
SG: Anthony Edwards 23/24
SF: Josh Howard 2005/06
PF: Lamarcus Aldridge 13/14 
C : Brad Daugherty 1991/92
BENCH 1: Kyle Korver 14/15
BENCH 2: Stephon Castle 25/26 
BENCH 3: Roy Hibbert 12/13

Edytowane 28 Czerwca przez P_M

[24kobe8]

@eMeS idzie dalej 

Moj czat mowi to samo co pozostałe czaty 

Edytowane 24 Czerwca przez 24kobe8

[eMeS]

Godzinę temu, 24kobe8 napisał(a):

@eMeS idzie dalej 

Moj czat mowi to samo co pozostałe czaty 

czyli można powiedzieć, że AI przegrał sam ze sobą?

[24kobe8]

Ja nie ogarnę dzis opisu, niestety nie dam rady przysiąść na cokolwiek. Jak Głosujący sie wstrzymają,  to jutro wieczorem cos skrobnę.

[eMeS]

Godzinę temu, 24kobe8 napisał(a):

Ja nie ogarnę dzis opisu, niestety nie dam rady przysiąść na cokolwiek. Jak Głosujący sie wstrzymają,  to jutro wieczorem cos skrobnę.

to jednak walczymy, myslalem ze walkover?

[antek]

@eMeSmega skład, daleko wyciągnięty Deron Williams to złoto. Fajny mix umiejętności wysokich, którzy każdy ma kompletnie inny zestaw mocnych stron. Petrovic niedoceniany, słaby obrońca, ale w ataku potwór.

@24kobe8też fajny sklad, ale przewaga talentu zbyt duża.

[julekstep]

Obu ekip nie lubię (kasztan Petrovic i ogólnie słabiutka - jak na atfy - obrona u emesa vs AI jako lider + podejrzany fit u kobe)

mimo wszystko jendak emes (Barkley robi różnicę)

[P_M]

A ja tu nie do końca jestem przekonany.

Tzn. na pierwszy rzut oka eMeS ma więcej talentu całościowo, ale ten matchup na obwodzie to jest dla eMeSa wyjątkowo niekorzystny. Jeżeli ktoś z dwójki Ant/Ai3 będzie miał na sobie Drazena, to tu możemy zaliczyć powrót w czasie i zobaczyć jesień średniowiecza. Zwłaszcza, że Marcus Camby to chyba jeden z najbardziej statpaderskich dpoty, gdzie bloki Cambymana nie przenosiły się na ogólną wartość defensywy drużyny, w których grał, a tu oprócz Drazena, trzeba jeszcze pamiętać o Barkleyu, którego opinia co prawda jest nieco gorsza niż faktyczna obrona, to biorąc pod uwagę, że ani Deron ani Vince w help D tu nie poszaleją, to może to być problem, zwłaszcza, że frontcourt 24kobe8go mimo, że nie ma kogoś takiego jak Mvp caliber Sir Charles, to jednak ich synergia i wspólne granie fitują mi lepiej.

Ogólnie ja Barkleya nie dawalbym na PF, a bardziej na SF i próbowałbym grać nim jak Lebronem Jamesem.

[RonnieArtestics]

Duet Edwards + Iverson mnie intryguje. Obaj troszke offball mogą w sumie pograć, nawet to widzę. Daleko od idealnego fitu ale tu fajny matchup nawet im się trafił. Moim zdaniem ławka emesa jest strasznie słaba w porównaniu z trio kobe. 

[24kobe8]

Zachęcam osoby, które zagłosowały już na eMeS'a na przeczytanie mojego opisu i być może zmianę swojego głosu lub chociaż zapytania czata raz jeszcze co myśli  

 @RappaR @julekstep @karl @matek @january
 

Witam serdecznie, sorki ,że tak późno ale nie miałem czasu jak pisałem wczoraj.
Początkowo liczyłem się z tym, że nie zrobię opisu wcale, jednak pojawiło mi się małe okienko i chciałbym wrzucić kilka najważniejszych rzeczy.

Statystyki

PG: Allen Iverson (2000/01) NBA Finals, MVP RS, NBA 1st team, 11th DPOY, ALL STAR
Regular 71g / 31,1 ppg / 3,8 reb / 4,6 as / 2,5 stl / 3pt 32% /  8,2/10,1 FT / 44,7% eFG / 51,8 TS / ORTG 107 DRTG 100
PO 22g / 32,9 ppg / 4,7 zb / 6,1 as / 2,4 stl / 3pt 33,8% / 7,3/9,5 FT / 42,5% eFG / TS 48% / ORTG 104 DRTG 107

SG: Anthony Edwards 23/24 Conference Finals , 7th MVP RS, NBA 2nd team, ALL STAR, 8th ClutchPOTY
Regular 79g / 25,9 ppg / 5,4 reb / 5,1 as / 1,3 stl / 3pt 35,7% / FT 5,4/6,4 / 52,2 eFG / TS 57,5% / ORTG 112 DRTG 1111
PO 16g / 27,6 ppg / 7 reb / 6,5 as / 1,5 stl / 3pt 40% 2,9/7,2 / FT  eFG 55,2 /  TS 59,8% /  ORTG 118 DRTG 114

SF: Josh Howard 2005/06 NBA Finals
Regular 59g / 15,6 ppg / 6,3 reb / 1,9 as / 1,2 stl / 3pt 42,9% / eFG 48,9% / TS 53,6% / ORTG 115 DRTG 105
PO 23g / 16,7 ppg / 7,4 zb/ 1,4 as / 1 stl / 3pt 36,9% / eFG 49,2% / TS 54,5% / ORTG 106 DRTG 104

PF: Lamarcus Aldridge 13/14 Conference Semi Finals, 10th MVP , NBA 3rd Team, ALL STAR
Regular 69g / 23,2 ppg / 11,1 reb / 2,6 as / 1 blk / 0,9 stl / +/- +5,4 / eFG 45,9% / TS 50,7% / ORTG 107 DRTG 105
PO 11g / 26,2 ppg / 10,6 reb / 1,5 as / 1,6 blk / 0,6 stl / eFG 45,6 /  TS 50,9% / ORTG 108 DRTG 113

C : Brad Daugherty 1991/92 Conference Finals, 11th MVP, NBA 3rd Team, ALL STAR
Regular 82g / 21,5 ppg / 10,4 zb / 3,6 as / 1,1 blk / 0,9 stl / eFG 57% / TS 62,9/ ORTG 121 DRTG 105
PO  17g / 21,5 ppg / 10,2 zb / 3,4 as / 1 blk / 0,6 stl / eFG 52,8% / TS 61,2% / ORTG 122 DRTG 109

BENCH 1: Kyle Korver 14/15 Conference Finals, ALL STAR
Regular 75g / 32,2 min / 12,1 ppg / 4,1 reb / 2,6 as / 3pts 49,2% (2,9/6) / eFG 67,1% / +/- +8,3 / TS 69,9%  / ORTG 120 DRTG 106
PO 14g / 37,5 min / 11,1 ppg / 5 reb / 2,4 as / 3pts 35,5% (2,8/7,9) / eFG 53,8% / TS 55,7% / ORTG 101 DRTG 103

BENCH 2: Stephon Castle 25/26 NBA Finals
Regular 68g / 30 min / 16,7 ppg / 5,3 zb / 7,4 as / 3pts 33,2 % / 1,1 stl / +/- +6 / eFG 52,1% / TS 57,5% / ORTG 116 DRTG 112
PO 23g / 33,1 min / 18,2 ppg / 5 zb / 6,1 as / 3pts 35% (1,5/4,3) / 0,9 stl / +/- 3,3 / eFG 51,9 / TS 58,7% / ORTG 113 DRTG 111

BENCH 3: Roy Hibbert 12/13 Conference Finals, 10TH DPOY
Regular 79g / 28,7 min / 11,9 pts / 8,3 reb / 1,4 as / 2,4 blk / eFG 44,9% / +/- +4,9 / TS 48,9% / ORTG 101 DRTG 99
PO 19 g / 36,5 min / 17 ppg  / 9,9 reb / 1,1 as / 1,9 blk / eFG 51,1% / +/- +4,5 / TS 57,6% / ORTG 118 DRTG 105

Doświadczenie moich graczy:
NBA Finals x 3
Conference Finals x 3
Conference Semi x 2

vs Rywal

NBA Finals x 1
Conference Finals x 0
Conference Semi x 5
1 rd EXIT x 2

Widać zdecydowanie kto więcej pograł w czerwcu a kto głównie w kwietniu i maju  Doświadczenie playoffs czyli cała esencja jest po stronie moich graczy i tutaj jest duża przewaga.
Poza tym, w tych większości długich występach w PO, moi gracze wchodzili na wyższy poziom. Pamiętamy występy nieoczywistych bohaterów jak np Hibbert, młodziutki Castle w obronie vs SGA czy Edwards odprawiający w 2k24 mistrzów z Denver w wielkim stylu.
Często patrzy się na puste statystyki z sezonu zasadniczego, a u mnie konkretne doświadczenie przemawia. Mój rdzeń (Iverson, Howard, Castle) grał w Finałach NBA. Połowa mojego składu (Edwards, Korver, Hibbert, Daugherty) grała w Finałach Konferencji. Mój zespół potrafi przetrwać serię playoff w przeciwieństwie do Oponeneta.

Allen Iverson (00/01): Legenda. W PO podkręcił asysty z 4,6 na 6,1, generując punkty dla reszty drużyny. Jego DRTG (100 w RS) i 11. miejsce w głosowaniu na Obrońcę Roku – mit o Iversonie, który nie broni - upada przy tych liczbach.

 

Anthony Edwards (23/24): Świetny i efektywny w PO. Podniósł swoje ppg do 27,6, zbiórki do 7, asysty do 6,5, a skuteczność za 3 wystrzeliła do kosmicznych 40%! Jego wskaźnik ORTG w PO to 118. Przy takim Edwardsie obrona rywali pęka a on w 2k24 na robocie nie pękał jak pamiętamy  

 

Brad Daugherty (91/92): Gość w Playoff kręcił 21,5 pkt i 10,2 zb przy ORTG 122 i True Shooting (TS) na poziomie 61,2%! W latach 90. center z taką efektywnością i 3,4 asysty to był kosmos. Camby (z jego mizernym atakiem) przy Daughertym wygląda dość blado.

 

 

LaMarcus Aldridge (13/14): mój "clutch" wysoki. W PO poprawił się z 23,2 na 26,2 ppg, dokładając 10,6 zbiórki i 1,6 bloku.

 

 

Josh Howard (05/06): glue-guy mojego zespołu z finałowym doświadczeniem. W sezonie zasadniczym rzucał na 42,9% za 3, a w PO zbierał aż 7,4 piłki na mecz, dając elitarny DRTG 104.

 

 

+
Kyle Korver (14/15): Sezon zasadniczy na poziomie 49,2% za trzy i TS 69,9% (+/- na poziomie +8,3!). Gdy rywal spróbuje podwoić Iversona lub Edwardsa wjeżdżających pod kosz, Korver karci ich za 3.

 

 

Stephon Castle (25/26): Genialny sezon. Jako młody obwodowy w drodze do Finałów NBA notował w PO 18,2 pkt, 5 zb i 6,1 asysty na świetnym TS 58,7%. To daje mi luksus posiadania trzeciego kreatora gry z ORTG 113. i przede wszystkim plastra i dobrego indywidualnego obrońcę.

 

 

Roy Hibbert (12/13): Moja broń na Barkleya z pomocy, by odpuścić w ataku Cambyego. W Playoff Hibbert zamienił się w potwora: jego średnie skoczyły z 11,9 do 17,0 ppg, zbiórki do 9,9, a eFG wzrosło z 44,9% do 51,1%! Z ORTG 118 w PO i statusem 10. defensora ligi, Hibbert tworzy niesamowitą ścianę.

ATAK

Spaceing od Korvera, Howarda, czy long midrange od Aldridgea.
Drazen to genialny strzelec, ale w obronie był najsłabszym punktem Nets. Anthony Edwards katuje go fizycznie. Edwards gra fizycznie, wymusza faule i rzuca nad nim. Gdy Drazen schodzi na ławkę rywal traci swój spacing.
Barkley w 1993 roku był raczej leniwy w obronie na obwodzie. Gramy pick-and-pop: Iverson/Edwards grają dwójkową grę z LaMarcusem Aldridgem. Barkley nienawidził wychodzić wysoko do rzucających silnych skrzydłowych. Aldridge (26.2 pkt w PO) będzie miał czyste pozycje z półdystansu.
Brad Daugherty gra wysoko na high post. Camby, będzie chciał stać w pomalowanym i blokować rzuty. Daugherty swoimi podaniami (3.4 ast) i rzutem zmusza go do wyjścia z pomalowanego. Wtedy Iverson i Edwards mają pustą autostradę do kosza.

Większość meczów staram się grać szybko. Wykorzystuję fakt, że Camby i Barkley lubią dominować tablicę ofensywną. Kiedy tylko zbieramy piłkę (a Daugherty i Aldridge to świetni zbierający w obronie), natychmiast ciśniemy transition. Duet Iverson + Edwards + z ławy Castle w kontrataku jest zabójczy.
Barkley czy Brad Miller z ławki rywali są za wolni, by wracać do obrony. Ścinamy ich transition defense.
 W Q4 Kiedy gra zwalnia, mam ogromną przewagę. Edwards to  mr Clutch, a Iverson to król izolacji. Gramy wtedy spokojny, pozycyjny basket, wykorzystując też zabójczą efektywność Brada Daugherty'ego - mega wskaźnik ORTG 122 w PO.
No i OFF BALL:
Howard to idealny zawodnik, bo nie potrzebuje piłki. Kiedy AI lub Edward penetrują, Howard świetnie ścina po linii końcowej (backdoor cuts) lub czeka w rogu, gdzie w tamtym sezonie trafiał kosmiczne 42.9% za 3!
Daugherty też nie potrzebuje klepać piłki. Dostaje ją na tyłach i natychmiast odgrywa. Jego gra off-ball to stawianie zasłon dla Edwardsa i Iversona, a potem rolowanie do kosza.
Gdy z ławki wchodzi Korver (49.2% za 3), jego gra off-ball polega na samym bieganiu. On nie musi dotykać piłki przez 20 sekund – wystarczy, że stoi na obwodzie, a obrona Zespołu A musi do niego przykleić obrońcę, co daje Iversonowi gigantyczną przestrzeń (spacing) w środku pola.

OBRONA
W D jest głównie równowaga i wiele możliwości. Mam narzędzie do stłamszenia najważniejszych przewag rywala. Rotacja defensywna pozwala mi przechodzić od twardej fizycznej obrony w pomalowanym do próby tłamszenia rywala na obwodzie.
Iverson zajął 11. miejsce w głosowaniu na Obrońcę Roku (DPOY) i notował kosmiczne 2,5 przechwytu na mecz, jego zadaniem jest agresywny nacisk na Derona Williamsa. Williams lubi długo kozłować i ustawiać akcje – AI ma mu to obrzydzić i powalczyć o wyłuskanie piłki.
Edwards to elitarny, silny obrońca na piłce. Drazen Petrović (92/93) był genialnym strzelcem, ale fizycznie nie miał do czynienia z takimi atletami jak antman. Edwards ma grać blisko niego, odcinać go od podań off-ball i zmuszać do wejść pod kosz, gdzie czeka pomoc.
I teraz jeden z ważniejszych pojedynków serii:
Vince Carter (00/01) rzucał prawie 28 punktów, ale potrafił gasnąć, gdy napotykał twardych, długorękich obrońców.
Josh Howard (05/06) miał w Playoff świetny DRTG na poziomie 104. Był kluczowym plastrem w systemie Avery'ego Johnsona, który doprowadził Dallas do Finałów. Howard ma wystarczający zasięg ramion, by uprzykrzyć życie Carterowi i zmusić go do oddawania trudnych rzutów przez ręce z odchylenia.
2 konfiguracje dla wysokich:
Aldridge (11,1 zb / 1,0 blk) i Daugherty (10,4 zb) kontrolują tablicę. Daugherty (DRTG 105) ma potężny zasięg (213 cm, 111 kg) – Barkley, mający niespełna dwa metry, straci swój główny atut, czyli spychanie rywali masą. Aldridge czy Daugherty postawią mu twarde warunki na post-up.
Z ławki Roy Hibbert, jego liczby z tamtych PO to DRTG 105 i aż 1,9 bloku na mecz, Hibbert w tantym czasie kapitalny obrońca, co szczególnie dało się we znaki na wschodzie podczas PO. Kiedy Barkley lub wjeżdżający Carter zbliżą się do obręczy, Hibbert poluje w paint. Barkley nie ma rzutu za 3, więc Hibbert może bezkarnie stać w polu trzech sekund i straszyć blokiem.
Stephon Castle (25/26): mam w składzie młodego, silnego, mierzącego blisko 2 metry obrońcę obwodowego ze świerzutkich finalistów w NBA. Kiedy Iverson musi odpocząć lub Williams zaczyna fizycznie dominować na rozegraniu, wchodzi Castle, ktory potrafi bronić pozycje 1-3. W duecie z Edwardsem tworzą obwodowy  duet, który kapitalnie meczapuje się w obwodem Rywala.
Castle i Hibbert to zdecydowanie problem dla pick-and-rolla rywali. Castle dusi gracza z piłką, a Hibbert zabezpiecza obręcz.

Podsumowanie:
Jak widać po głosach, bez opisu na "sucho" faworytem jest zespół @eMeS
Jednak czy słusznie?

Czy gracze, których posiadam, z bogatszym o wiele większym doświadczeniem z PO z wybranych sezonów nie są w stanie postawić się rywalowi?
Czy Iverson ciągnący wózek 76ers do finału nie jest przypadkiem najlepszym graczem naszej serii?
Czy Edwards odprawiający Joka i nazywany wówczas "młodym Jordanem" nie może zniszczyć Drazena Petrovica w ataku?
Czy Castle nie zamknie 1 na 1 obwodowych jak dał radę jako drugoroczniak z MVP w rl Conference Finalas zamknąć SGA ?

Ja widzę u siebie graczy, którzy serię do 4 zwycięstw przepchnęliby mimo wszystko, szczególnie w Clutch + PO, gdzie w czwartych kwartach liczy się głównie indywidualny skill i iso.
W graniu w regular season moze i Rywal ma lepszy skład, ale gdy wchodzimy do PO to doświadczenie i to gdzie w poszczególnych sezonach dotarli gracze z mojego teamu może dawać nadzieje na zwycięstwo.

3x Finały NBA, 3x Finały Konferencji w tych konkretnych latach.
vs
Tylko 1x Finały NBA (Barkley), a reszta składu to specjaliści od porażek w 2. rundzie lub kompromitujących wylotów w 1. rundzie (jak Camby w 2007).

@eMeS ma świetne nazwiska, ale nie ma drużyny na Playoffy. Ma słaby punkt w obronie w s5 (DP).
Mój zespół neutralizuje Drazena, wyciągnąa z pomalowanego Camby'ego, stwaia ścianę przed Barkleyem i demoluje obwód duetem Iverson/Edwards, który w PO generował po 60 punktów na mecz.
Po przeanalizowaniu tematu, mam zespół lepszy, co na etapie draftu mogło być nieoczywiste. 
Lepszy taktycznie, inteligentniejszy (Dougherty) i mentalnie ograny w PO.

Pozdrawiam

[agresywnychomik]

Deron - Barkley to jest bardzo mocno niedoceniane duo, u przeciwnika ten fit mi się nie widzi.

Edytowane 30 Czerwca przez agresywnychomik