ATF Ringless 1/2 mac vs P_M (Drabinka wygranych)

[P_M]

3. @mac

PG: Damian Lillard 18/19
SG: Jeff Hornacek  91/92
SF: Gordon Hayward 16/17
PF: Andriej Kirilenko 03/04
C : Victor Wembanyama (Spurs 2025/26)
BENCH 1: Clifford Robinson 94/95
BENCH 2: Hersey Hawkins 90/91
BENCH 3: Amen Thompson 25/26

 

4. P_M

PG: Luka Dončić (Mavs 2023/24)
SG: Doug Christie 01/02
SF: Joe Johnson 04/05
PF: Elton Brand 05/06
C : Bam Adebayo 23/24
BENCH 1: Mark Price 92/93
BENCH 2: Domantas Sabonis 22/23 
BENCH 3: Nicolas Batum 13/14

 

Edytowane 7 Lipca przez P_M

[mac]

Czemu moj team tylko ma te spacje na benchu.

[P_M]

6 godzin temu, mac napisał(a):

Czemu moj team tylko ma te spacje na benchu.

poprawione, czasem przy kopiowaniu łapie jakieś dziwne znaki  

[P_M]

W punktach o teamie maca i tego jak seria będzie wyglądać.

Największy atut maca to Wemby + Kirilenko. Wiadomo, help defense, size i bloki, ale znaczna część jego przewagi opiera się na tym, że przeciwnik będzie grał głupio w pomalowane, ja tego robił nie będę.

Luka jest jednym z najlepszych graczy w historii do karania zbyt agresywnej pomocy. Jak Wemby albo AK47 wychodzą za wysoko, piłka idzie do Joe, Batuma, Price’a, Bama albo Sabonisa. Tu nie ma prostego „zablokujemy wjazdy i koniec”.

Mac nie ma naturalnego obrońcy na Lukę. Hayward jest dobry, ale nie na 40 minut przeciwko Donciciowi. Hornacek za mały. Dame odpada. Kirilenko może pomagać, ale jak AK47 ma bronić Luki on-ball, to traci gigantyczną wartość jako help defender. I o to chodzi, zmuszam do nieprzejemnych wyborów.

Jeżeli Kirilenko siedzi na Luce, wtedy Bam i Brand mają dużo łatwiejszą pracę na deskach i w środku. Jeśli Kirilenko zostaje jako help, Luka będzie wybierał słabszy matchup i grał po swojemu. Lose-lose, tylko w bardziej eleganckiej wersji niż u Rappara.

Dame to jest  w ofensywie bardzo dobry gracz, ale defensywnie będzie targetowany. Nie ma opcji, żeby Luka nie wciągał go w akcje. Pick, switch, post-up, re-screen, znowu pick. To nie będzie „Dame stoi w rogu i odpoczywa”.

Hornacek też jest dobrym shooterem i  high iq graczem, ale fizycznie to nie jest ktoś, kto ma przeszkadzać Joe Johnsonowi albo Batumowi. Joe może spokojnie grać na nim z mid-postu i wymuszać pomoc.

Wemby jest jednym z najlepszych rim protectorów w całym drafcie, ale Bam jest jednym z niewielu centrów, którzy nie muszą z nim grać klasycznie pod obręczą. Bam może grać handoffy, short roll, podania z high post, atakować przestrzeń. Nie chodzi o to, żeby Bam „zdominował” Wemby’ego punktami, tylko żeby wyciągnąć go z komfortowej roli.

Brand to bardzo ważny punkt tej serii. Clifford Robinson, AK47, Hayward — fajni obrońcy, ale Brand 05/06 to fizyczny 25/10 PF z midrange i post game. Jeśli mac gra lżej, Brand ma przewagę siły. Jeśli gra większym lineupem, traci spacing albo mobilność.

Moja przewaga nad maciem jest taka, że mam więcej realnych ofensywnych hubów. Luka, Price, Sabonis, Bam, Joe. U maca główna kreacja to Dame. Hayward pomoże, Hornacek pomoże, ale to nie jest ten sam poziom presji na obronę.

I tu jest clue: mac ma bardo dobry skład, kiedy Dame ciągnie ofensywę. Ale jeśli Christie/Batum męczą Dame’a przez całą serię, to kto regularnie tworzy przewagi? Hayward jako druga opcja? Hornacek z piłką? Wemby jako samodzielny To nie brzmi już tak dobrze.

Christie w tej serii ma bardzo konkretną robotę: uprzykrzać życie Dame’owi. Nie zatrzyma go, bo Dame’a się nie zatrzymuje, ale może zbić mu komfort. A jeśli Dame nie robi efektywnego 30+, ofensywa maca nie wygląda już tak strasznie.

Batum jest kluczowy, bo pozwala rotować między Haywardem, AK47 i ewentualnie Dame’em na switchach. Gość, którego potrzebowałem na takie pojedynki, nie robi hałasu, ale nie daje się zabić żadnym matchupem.

Price z ławki to ogromna przewaga ofensywna. Mac ma świetne defensywne nazwiska, ale Price zmusza do bronienia wyżej, szybciej i szerzej. Jeśli Wemby siedzi nisko, Price karze trójką. Jeśli obrona wychodzi, Sabonis/Bam dostają środek.

Sabonis może nieznany z defensywy (ale dane DRAPM, ktore wrzucał Gregorius mówią co innego), ale przeciwko macowi ma konkretną wartość: może zmusić Wemby’ego albo Cliffa do bronienia akcji na wysokim poście, DHO i podań, a nie tylko stania jako ostatnia linia obrony. To nie są łatwe minuty, ale ofensywnie bardzo potrzebne.

Mac ma lepszą „highlight defense”, ale to ja będę kontroował przebieg gry w serii. To jest największa różnica. Jego skład może wyglądać jak bardzo trudny do przejścia, ale mój ma więcej sposobów, na to żeby skutecznie punkty zdobywać, jednocześnie samemu nie być ogranym po drugiej stronie.

Wemby to Wemby, więc nie gram jak przeciwko normalnemu centrowi. Dlatego nie ma sensu pchać wszystkiego pod kosz. Gram cierpliwie: Luka tempo, Joe 3pt/midrange/offball, Brand mismatch, Bam short roll, Price spacing, Batum extra pass.

Największy błąd przeciwko macowi jaki mógłbym popełnić to próbować wygrać atletyzmem (choć i tu nie brakuje moich przewag), ale nie trzeba tego robić. Trzeba wygrać decyzjami. A tu Luka + Price + Sabonis + Bam daje ogromną przewagę.

W końcówkach mam więcej zaufania do Luki niż do Dame’a w takim konkretnym matchupie. Dame robi swoje, ale Luka ma size, passing i łatwiej wybiera matchupy. Dame będzie musiał zdobywać trudniejsze punkty, bo Christie/Batum/Bam mogą go męczyć na kilku poziomach.

Mój najlepszy closing lineup w tej serii to prawdopodobnie Luka – Joe – Batum – Brand – Bam. Christie może grać więcej, jeśli Dame się rozpędzi, ale Batum daje lepszy balans spacing/size/defense.

Jeżeli trzebaby było gonić wynik: Luka – Price – Joe – Batum – Bam albo Luka – Price – Joe – Sabonis – Bam. To są lineupy, które mogą rozciągnąć nawet Wemby’ego.

Jeżeli trzeba zamknąć obroną: Luka – Christie – Batum – Brand – Bam. To jest bardzo trudne do złamania, bo nie ma oczywistego miejsca do ataku poza Luką, a Luka może być schowany na Hornaceku.

Największy exploit: atakować Dame’a i Hornacka w każdym posiadaniu. Nie dlatego, że są słabi koszykarsko, tylko dlatego, że przy reszcie ich obrony to są naturalne punkty nacisku. Jak mac musi rotować Wemby’m i AK47, moja ofensywa zaczyna dostawać przewagi.

Drugi exploit: zmuszać Wemby’ego do decyzji poza obręczą. Nie walczyć z nim na blokach, tylko wyciągać go do DHO, short rolli, podań i re-screenów. Im mniej stoi jako wolny elektron pod koszem, tym mniej jego największej wartości.

Trzeci exploit: Brand na lżejszych ustawieniach. Mac ma długość, ale Brand ma siłę, footwork i półdystans. To jest stabilna opcja, która spowalnia mecz i nie pozwala im biegać.

Mac ma dobry team, ale jego skład jest bardziej zależny od tego, czy Dame wygeneruje wystarczająco dużo ataku przeciwko świetnej obronie. Mój skład jest bardziej wielowariantowy, co powinno zapewnić  zwycięstwo w serii.