Polityka w Polsce

[Koelner]

15 godzin temu, memento1984 napisał(a):

panstwo nie ma pojecia jak kierowac strumienie z kasa a prywatny kapital nie ma go wystarczajaco.

Możliwe, że Państwo nie ma pojęcia jak kierować strumienia pieniędzy ale chyba w tym wypadku ma.

Wejdź na tę stronę https://3procentnanauke.pl/info/

Wyobraźmy sobie, że ta strona miałaby prywatnego filantropa/inwestora przekonać do zainwestowania w ten projekt?

Jakbyś miał 1mln zł wolnych środków to na podstawie tej strony skusiłbyś się na ten produkt?

 

Narzekanie na brak kasy i wołanie o jałmużnę to takie słabe  

Edytowane 2 godziny temu przez Koelner

[fluber]

53 minuty temu, Koelner napisał(a):

Możliwe, że Państwo nie ma pojęcia jak kierować strumienia pieniędzy ale chyba w tym wypadku ma.

Wejdź na tę stronę https://3procentnanauke.pl/info/

Wyobraźmy sobie, że ta strona miałaby prywatnego filantropa/inwestora przekonać do zainwestowania w ten projekt?

Jakbyś miał 1mln zł wolnych środków to na podstawie tej strony skusiłbyś się na ten produkt?

 

Narzekanie na brak kasy i wołanie o jałmużnę to takie słabe  

Analogia nie ma żadnego sensu. 

Z każdej złotówki przeznaczonej na b+r zwraca się średnio 8 złotych w pkb.

Ale to nie oznacza, że z każdego projektu naukowego masz 800 procent zysku.

90 procent projektów kończy się brakiem sukcesu w postaci komercjalizacji. 1 na 1000 projektów generuje kosmiczne zyski.

Ale jako prywatny inwestor nie wiesz który z tych projektów będzie tym wygranym. 

I zupełnie nie widzisz co jest wygranym. Koszty które poniosła Polska na mnie i moje badania zwróciły się kilkudziesięciokrotnie w sprzedanych produktach na podstawie opracowanych przez mnie technologii, czy pozyskanych z ue grantach. 

A żyjemy w jakiejś iluzji, w której naukowiec jest pasożytem a korporobol jest inwestorem, którego trzeba przekonać.

I zamiast zrobic system, w którym mądrzejsi i bardziej utalentowani niż ja będą przynosić jeszcze większe zyski to tworzymy iluzje oszczędności płacąc jedna trzecia tego co powinniśmy.

[P_M]

10 minut temu, fluber napisał(a):

Koszty które poniosła Polska na mnie i moje badania zwróciły się kilkudziesięciokrotnie w sprzedanych produktach na podstawie opracowanych przez mnie technologii, czy pozyskanych z ue grantach

Nie porównujmy zysku ze sprzedanych produktów do hajsu zagarniętego za wypełnienie wniosku z chatem gpt. Obraża to tych pierwszych naukowców.

[fluber]

17 minut temu, P_M napisał(a):

Nie porównujmy zysku ze sprzedanych produktów do hajsu zagarniętego za wypełnienie wniosku z chatem gpt. Obraża to tych pierwszych naukowców.

Zadam może głupie pytanie, ale jestem ciekaw perspektywy. Wypełniam grant do UE, dostaje 10 milionów, 9 na środki trwałe (kupuje 2 nowoczesne maszyny), 500 tysięcy na wynagrodzenia dla badaczy i 500 tysięcy na koszty wizyt studyjnych, delegacji i badań w ośrodkach zagranicznych. 

Na tych 2 maszynach wypromowuje w ciągu 5 lat w Polsce 30 nowych inżynierów, wprowadzam też do siatki 2 nowe kursy do 2 kierunków dla wszystkich studentów żeby było na bieżąco z nową technologią. Badacze zatrudnieni przez mnie opracowują wyniki badań, ale nie nadają się one do komercjalizacji, współprace zawiązane podczas tych zagranicznych wyjazdów owocują jednak kilkunastoma nowymi wnioskami, z których 3 otrzymują dofinansowanie. Inżynierowie wykorzystują wiedzę ze współpracy ze mną i usprawniają linie technologiczne w polskich firmach, korzystając z wiedzy o nowoczesnej technologii, która zgłębili w ramach pracy inżynierskiej.

W instytucie pracuje 15 osób, jestem jedyną osobą która składa granty. Za ich pisanie nie przysługuje dodatkowe wynagrodzenie. Większość pozostałych z instytutu pracuje w przemyśle, usprawnia linie technologiczne, zwiększa zyski i produktywność firm (żeby nie było, ja też pracuję na część etatu w przemyśle). Na uczelni robią dydaktykę i wychodzą do domu. Nie można ich zwolnić, bo nie ma nikogo na ich miejsce. 

Jaka logika stoi za tym, że "wypełnianie wniosków" jest obraźliwe dla prawdziwych naukowców generujących zyski w przemyśle?

To jest szczyt krótkowzrocznego myślenia, które stoi za obecnym kryzysem. Naukowcy zamiast skupić się na rzeczach, które w perspektywie 20 lat wygenerują 800 procent zysku, robią w przemyśle zwiększając produktywność zakładu o 3 procent rocznie.