Skocz do zawartości

Znajdź zawartość

Wyświetlanie wyników dla tagów 'Sixers' .



Więcej opcji wyszukiwania

  • Wyszukaj za pomocą tagów

    Wpisz tagi, oddzielając je przecinkami.
  • Wyszukaj przy użyciu nazwy użytkownika

Typ zawartości


Forum

  • Koszykówka
    • NBA
    • PLK / FIBA
    • Akcesoria koszykarskie
    • Kupię / Sprzedam
  • Ligi Wirtualne
    • SimBasket
    • FBL East
    • FBL West
    • FBL Keeper
    • All-Time Fantasy
    • Roto-League
    • Inne ligi wirtualne
  • Inne
    • Inne
    • NBA Live / 2KSports
    • E-NBA.PL
    • Archiwum

Szukaj wyników w...

Znajdź wyniki, które zawierają...


Data utworzenia

  • Od tej daty

    Do tej daty


Ostatnia aktualizacja

  • Od tej daty

    Do tej daty


Filtruj po ilości...

Dołączył

  • Od tej daty

    Do tej daty


Grupa podstawowa


AIM


MSN


Strona WWW


ICQ


Yahoo


Jabber


Skype


Lokalizacja


Zainteresowania


Biography


Location


Interests


Occupation


Ulubiony zespół


Ulubiony gracz

Znaleziono 4 wyniki

  1. Miałem napisać to w temacie odnośnie serii, ale zrobiło się długo, także chyba lepiej zacząć już wątek na kolejny sezon. Oglądałem masochistycznie wszystkie mecz live, teraz pora na trochę zdrowego rozsądku. Przed serią pisałem, że Sixers mają z Bostonem więcej do przegrania niż wygrania - tak też się stało. Seria zweryfikowała nas brutalnie w wielu aspektach. Z bończucznych obiecanek o finałach, etc zrobił się prawe sweep. Wstałem dzisiaj oczywiście zajebany mułem, obudzony przez jedyną muchę, która dostała się jakoś do chaty i konsekwentnie przeskakiwała z nosa na policzek, jakby się nie obrócił i jakbym się nie ułożył / zakrył (znacie temat?) - z zaskoczeniem przypomniałem sobie, że są sprawy bardziej wkurwiające niż gra Sixers tych PO. Wstałem, znalazłem jakieś narzędzie zbrodni i rozjebałem tą kurwę na ścianie wyładowując sporą część frustracji, która we mnie się nagromadziła. Za oknem pięknie świeci słońce i jakoś tak zaczynam patrzeć na wszystko z innej perspektywy Prawda jest taka, że przyszłościowo ten wynik dla Sixers jest bardzo dobry. Oczywiście szkoda, że nie udało się przedłużyć serii, bo każda minuta w PO jest na wagę złota... ale generalnie porażki uczą najwięcej. Simmons, Embiid zostali w jakiś sposób zweryfikowani, stojąc w lustrze rano nie mogą już sobie powtarzać jacy to nie są zajebisci, jak to wszystkich nie rozjebią. Simmons patrzy w swoje +/- tej serii, na swoje ONE POINT game i wie, ile przed nim pracy... Ben będzie teraz wielokrotnie oglądał swoją pasywną grę w ataku, stracone piłki na kończącym się shotclocku, wjazdy (podczas których pewnie nawet był faulowany) i będzie musiał sobie uświadomić, że w PO nie może liczyć na sędziów, kolegów, że musi wziąć grę w swoje ręce. Mimo wszystko z Bena jestem całkiem dumny - podniósł się po ONE POINT GAME, nie grał tak jakbyśmy od niego oczekiwali, nie był tak dobry jak moglby być, ale jego gra przeciwko topowej defensywie w NBA ewoluowała, poprawiła się. Zaczął atakować pomalowane, punktować na Horfordzie - słowem - robić COŚ na parkiecie. To okazał się dla niego trudny matchup - szybcy rywale do bronienia i ściana na drodze do kosza. Jednocześnie ciążko mi sobie wyobrazić lepszy motywator do pracy niż takie "Rookie Wall". Ben uderzył w tą ścianę dopiero w drugiej rundzie PO, przeciwko topowemu coachowi w lidze, który doskonale obnażył mankamenty w grze Sixers systemowo. To nie jest powód do wstydu, to jest po prostu kurewsko wysoko ustawiona poprzeczka dla człowieka, w którego efektywnosc na poziomie RS sam mocno wątpiłem. Ben będzie pamiętał ten przestrzelony rzut, gdzie powinien przetrzymać gałę, będzie pamiętał te kiepskie podania w końcówce, to one point game - i nie sądzę, żeby był lepszy sposób, żeby oduczyć go tego typu złych zagrań. W swoich pierwszych 10 meczach w PO Ben zaliczył 16/9/7,5 na 54 TS% będąc najlepszym graczem wygranej serii z Miami. Przed sezonem ludzie pukaliby się w głowę, jakby ktoś zrobił takie prediction. Joel Embiid - czyli jak koszykarski Bóg stał się znowu człowiekiem. Pisałem o tym kilka razy - Joel to jeszcze nie jest taki poziom, żeby grać całe PO tak jak w 3Q game 6. Ludzie śmieją się z jego jumperów, czy oddychania rękawami, czy z błędów w D... a ja patrzę na to inaczej. Jeszcze kilka miesięcy temu nikt nie uwierzyłby, że Embiid zagra tyle spotkań w jednym sezonie. Joel nie grał back2backów, miał ograniczenie minutowe, nie trenował z zespołem tylko grał mecze... kiedy miał zbudować tą kondycję? Pamiętajmy, że przez te 30-35min w meczu gość swoim 7-2 cielskiem potrafi grać w obronie takie rotacje, help D których nie powstydziłby się elitarny skrzydłowy... Ma zbierać, bronić obręczy i ustawać switche na niskich, jednocześnie w każdej niemal akcji w ataku piłka przechodzi przez niego, gdzie musi stawiać zasłony, walczyc o pozycje z klockami, którzy mają go po prostu zmęczyć jak choćby Baynes. Embiid to jeszcze nie LeBron, który chyba jako jedyny wytrzymuje kondycyjnie gdy 90% gry po obu stronach parkietu jest na nim. Co więcej, jako wysoki jest uzależniony bardziej od setów, tego gdzie dostanie piłkę, jak zmiejsce zrobią mu koledzy. LeBron bierze ISO, rozpędza się i ma niemal wszystko w swoich rękach... Joel dawał okresami ciała, popełniał błedy, ale też był jedynym czlowiekiem, który podniósł rękawicę w każdym meczu tej serii, grubymi okresami jedynym, który trzymał nasz atak i obronę, ale siłą rzeczy cięzko mu bronić team D, kiedy właściwie co akcje dymany był JJ, Belli, czy Simmons przez bardziej atletycznych/szybszych niskich Celtics. Generalnei Joel też nie miał specjalnie miłości od sędziow - pokazała to choćby ostatnia akcja, gdzie dostał od Baynesa ewidentnie po łapach, cięzko było mu dostać się na linię FT przy mimo wszystko niezłym poziomie agresji w grze - to kolejna lekcja dla Joela względem PO. Celtics wydawali się równie niedoświadczeni co Sixers, ale mimo wszystko ci kluczowi gracze, jak Smart, Brown, Rozier, Baynes ale przede wszystkim Horford (który małymi rzeczami wygrał pierwsze 3 mecze) - w PO już grali, w Sixers ograni byli głównie ludzie z 2nd unitu (Belinelli, Ilyasova, Amir) + JJ, którego występy w PO chyba wszyscy pamiętają... Przypomnę jeszcze niektórym, że Embiid rozegrał w karierze mniej spotkań niż Horford w samych PO, do tego grał w masce. 21/12/3/2blk w PO od gościa, ktory rozegrał na poziomie NBA całe 102 mecze? Jeżeli tylko pozwoli mu zdrowie, to za sezon, może 2 będzie wyglądał przez większość czasu tak jak w 3Q game 6... Jeśli miałbym ocenić przez pryzmat tego co wyżej Embiida w tych PO, to dostaje ode mnie mocne 5/6. Także jeśli weźmiemy pod uwagę te pierwsze piątki, tych naprawdę istotnych ludzi, to jednak Bostończycy tego ogrania mieli zdecydowanie więcej... i to konieć końców bylo na parkiecie widać. Byli niemal zawsze ciut cwańsi, ciut zimniejsi, ciut sprytniejsi i mimo, że właściwie każdy mecz był w zasięgu, to zawsze w tym ostatnim momencie zrobili właściwą rzecz - a szczególnie już Horford, który przecież historię wpierdoli w PO ma długą. Taki wynik spowoduje też (mam nadzieję), że Colangelo nie będzie jak wariat rzucał pieniędzmi w Ilyasovę, Bellineliego i JJ, aby na siłę utrzymać ten roster. Ewidentnie ten zespoł potrzeuje drugiego ballhandlera, potrzebuje atletyzmu na skrzydłach i dobrze, że wyszło to w momencie, kiedy sytuacja w payrollu jest jeszcze mocno otwarta. Parę słów o moim ulubieńcu (chociaż k**** ja ich wszystkich lubię ) - Dario Sarić - ten człowiek mam wrażenie gdyby była taka konieczność na parkiecie to nauczyłby się nawet zmieniać kolor skóry jak kameleon. Za każdym razem, kiedy wydaje mi się, że jest już jego sufit, że nie da rady, że się nie przebije...on znowu to robi - adoptuje się. Tak było na początku jego przygody tam u Turasów, potem w Sixers, gdzie wyglądał mocno nieciekawie - szczególnie jak przyszedł Ilyasova rok temu, czy na początku tego sezonu, potem znowu w PO i tu w serii z Bostonem. Niesamowita jest jego waleczność, nie wiem ile siniaków nazbierał podczas tej serii, nie dostawał właściwie w ogole gwizdków, mimo , że regularnie walczył o ofensywne zbórki i grał dużo na kontakcie w ataku. Ostatnie 2 spotkania był jednak znowu TYM Dario, jakiego pamiętam z RS - rozciągał grę trójkami, atakował ciągle tablicę rywali, przepychał się i zdobywał punkty z pomalowanego, wymuszał FT i w jakis sposob był efektywny. TJ McConnell w większym ciele normalnie. Nie wiem, jaki jest jego sufit - wydawało mi się, że on już tam parę razy dobił, ale jego charakter, nieustępliwość, uniwersalność cały czas pozwala być mu efektywnym. Fun stat? ORTG w tych PO na poziomie 119. Jest w cieniu Simomnsa i Embiida, ale to zdecydowanie człowiek, na którego niemal zawsze można liczyć, nadal młody, z odpowiednią psychą. Fenomenalny glue guy. Szkoda, że na serię nie stawił się Robert Covington, ale to człowiek, który raczej w ten sposób będzie już wyglądał zawsze, szkoda, że tak mało czasu dostał Justin Anderson, którego wejście rozpoczęło run w 3Q - uwielbiam jego waleczność w obronie, gdyby dostawał 10min w meczu zamiast Cova/Belliego to obstawiam, że samą świeżością nóg moglby przeważyc o losach serii... Nie chce się rozpisywać o Brettcie Brownie, bo gościa lubię i do tej porty jakieś 80-85% czasu byłem za jego decyzjami, ale uważam, że przy tym, jak Brown z Tatumem i Smartem zrobili gangbang naszym białasom na obwodzie (i Robciowi), to po prostu zbrodnia nie skorzystać z nieustępliwości SIMBY. Ta seria była zdecydowanie do wygrania, mimo wszystko tego talentu u nas było zdecydowanie więcej, niestety mimo wszystko polegliśmy trochę taktycznie, trochę charakteroligcznie, trochę doświadczeniem. Drżałem patrząc co odjebie JJ, który przestrzelił wolne trójki, w tym kluczową pod koniec 3Q, a potem kutwa trafia z 9 metra przez łapy kiedy to już nie ma znaczenia, czy oddaje durną (tym razem celną) trójkę przez ręce 2 obrońców off balance. Oj zagotował mnei ten gość dzisiaj kilka razy. Wysoka była cena tego spacingu, który dawał. Dla Bostończyków brawa za to z czego słyną - za twardą, nieustępliwą obronę, za dobry gameplan Brada, za świetną egzekucję Terryego Roziera, Jaylena Browna, Tatuma, czy Horforda. Za dirty work Smarta i Baynesa. Za to, że dali lekcje pokory hypowanym Sixers, za to, że potrafili korzystać ze swoich atutów, za te małe rzeczy, które wygrały im tą serię. Mam wrażenie, że przez całą serię zmarnowali pojedyncze rzuty z otwartych pozycji, popełnili jakąś niewiarygodnie niską ilość błędów własnych. To był dobry sezon dla Sixers, teraz mamy cale lato na przeanalizowanie tego co zawiodło, na pracę nad Jumperem Simmonsa i Fultza, na znalezienie wzmocnien w postaci zarówno rolesów (TYREKE!), jak i gwiazd (James, George? Kwahi?) Wierzę, że w ten kolejny sezon wejdziemy z zespołem o 2 klasy lepszym niz w 17/18, bo nie zapominajmy, że w tym zespole jest chemia, talent i tak naprawdę to są dopiero pierwsze przejawy tego, do czego trio Embiid-Simmons-Sarić może być zdolne. Byle tego nie spi*****ić niczym OKC.
  2. Zaczynamy prawdziwe PO na wschodzie. Kto wie, czy nie grę o stołek Bretta Browna, Masaja Ujiriego, pozostanie Leonarda, Jimmiego Butlera, czy Tobiasa Harrisa w swoich zespołach... Tak jak już kilkukrotnie pisałem - Raptors pozostają moim faworytem do wygrania wschodu, bo mają wszystko to, co mocny PO team mieć powinien i czego wydaje się brakować Sixers, Bucks, kto wie, czy i nie Celtics. Doświadczenie w PO, niezły trener, lider, który wygrywał mistrzostwa, kilku 3 and D, głęboka ławka, niezła chemia i team basketball Szybki look na personalia: Gasol, Ibaka vs. Embiid, Marjanovic, Monroe, Bolden Gasol to jeden z lepszych obrońców na Embiida - do tego Joel jak wiadomo nie jest w 100% dyspozycji. Jeśli Brett będzie próbował na siłę grać wszystko przez Biida czy mu idzie, czy nie... to nie widzę tej serii dla nas dobrze. Niemniej - mamy tutaj przynajmniej w teorii przewagę kilogramów, centymetrów i powiedzmy głębii - Joel,Bobi,Monroe to ludzie na których w D trzeba wysawić cm i kg o czym przekonali się Nets. Liczyłbym jednak na wiecej Boldena niż Monroe'a, bo gość zdecydowanie lepiej rozciąga grę... i jest dużo lepszy w D.... wiadomo jednak jak jest z Brettem Siakam, Leonard, Green, Powell vs. Harris, Butler... Scott? Ennis? J.Simmons?! Tutaj jest zdecydowana przewaga głębi i talentu Raptors. Scott zszedł w meczu z Nets z urazem nie wiem na ile to poważne.... Toronto maja na pozycjach 3-4 kilku mniejszych i większych ludzi, ale każdy z nich jest dobry po obu stronach parkietu i przede wszystkim rozciąga grę - niezależnie czy pójdą w Siakam-Leonard, czy na PF wrzucą większego Ibakę. Brown jako odpowiedź ma beznadziejnego J.Simmonsa i nie beznadziejnego Ennisa, który jest jako-taki w D i czasami trafi jakąś trójkę. Raps maja tutaj sporo więcej opcji i wydaje mi się, że na tych pozycjach mogą być rozgrywane decydujące machupy - szczególnie w 2nd unicie. Lowry, Vanvleet, Lin vs. Simmons, JJ, TJ? Cholernie jestem ciekaw co pokaże Philly homeboy Kyle Lowry. Z jakim mindsetem wyjdzie Simmons, jak Raps będą go bronić. Czy Brown będzie w stanie uwolnić pozycje dla JJ, czy na Iso JJ nie zostanie zaruchany? Czy obędzie się bez TJ i zostaniemy z Jimmym jako primary ballhandlerem gdy odpoczyw Ben? Czy wreszcie zobaczymy Bena z serii z C's i G1 z Nets, czy tego agresywnego, śwetnie broniącego i kapitalnie kreucjącego z high/low post? Generalnie w RS Toronto nam nie leżało bardzo. Wyglądalismy na ich tle na bandę przypadkowych grajków bez systemu gry - zarówno po atakowanej stronie jak i bronionej. Nakręcali sie świetnymi posiadaniami w obronie i kontrami , które konczył Siakam. W HCO wykorzystywali spacing i iso game Leonarda , czy grę na pick n rollu Lowrego. Jeżeli Embiid będzie w jako - takiej formie to jest jednak jedna rzecz, która mi się w tej serii bardzo podoba: Zaczynamy grać w Toronto. Brown będzie miał 2 mecze wyjazdowe - (teoretycznie takie, w których porażki są wkalkulowane) żeby ogarnąć jakiś pomysł na Raps (w trakcie spotkania raczej ciężko z jego szybkimi reakcjami). Gdyby seria zaczynała się w Philly G1 poszłoby pewnikiem do Raptors i mamy praktycznie po serii. Jeśli jednak Brownowi udałoby się wyrwać wygraną na wyjeździe w jedym z 2 pierwszych spotkań, to do Philly wrócimy z ogromną zaliczką i przed własną publiką będzie większa szansa na upset faworyzowanych kanadyjczykow. Rozum mówi mi 4-2 dla Raptors, Serce 4-2 dla Sixers. Kluczowe będzie zdowie Biida (jak zawsze) i to , czy uda się w pierwszych 2 spotkaniach wywieźć wygraną z Toronto.
  3. Zainspirowany tematem nowego kolegi @Siete: http://www.e-nba.pl/topic/6329-russell-westbrook-vs-derrick-rose/ oraz pośrednio epopeją nt. Marcina Gortata i nie tylko: http://www.e-nba.pl/topic/6328-marcin-gortat-życie-i-twórczość/, pomyślałem że teraz jest ten moment, teraz jest właściwa okazja na to, aby raz na zawsze, po raz wszelką wątpliwość rozstrzygnąć - kto jest lepszy? Joel Embiid czy ulubieniec tłumów - Nikola Jokić...? Ta sama pozycja, te same warunki fizyczne, niemalże ten sam wiek (Biid jest starszy o rok od Joka), prawie ten sam staż w lidze (2,5 sezonu Biida vs. 4 sezony Joka). Obydwaj są najlepszymi graczami swoich drużyn, a ich drużyny czołowymi zespołami ligi. Jeżeli Embiid się nie połamie, a Jokić nie przytyje, możemy mieć do czynienia z rywalizacją na poziomie Hakeema Ojauwona i Patricka Ewinga. Kto jest kim? Kto jest lepszym? Kto zdobędzie mistrzostwo, a kto zostanie kolejną wielką gwiazdą bez pierścienia? Tylko tu - tylko teraz. Tylko prawdziwi fachowcy - tylko e-nba.pl. Jedziemy...
  4. Startujemy Generalnie miałem nadzieję, że będę w sporo lepszym nastroju przed tegorocznymi playoffami, niestety mimo 50W ciężko ten RS z perspektywy Sixers uznać za udany. Słaby start, trade po Butlera, potem przez cały sezon mocno szarpana, defensywa zupełnie nieadekwatna do personelu. Simmons zaliczający hmmm rozczarowujący? sezon... nie wiem, czy to dobre określenie, bo gość zrobił 18/9/8 , zaliczył ASG... ale wiadomo - apetyty były trochę większe. Na koniec wymiana po Tobiasa Harrisa, który mimo kapitalnego fitu jakoś ostatnio nie błyszczy. Na plus totalnie dominujący w ataku Embiid, ale i u Joela znowu mamy problem z 3pt% i pod koniec RS wyszły problemy z kolanem... które wg Keitha Pompeya mogą spowodować, że Joel nie będzie gotowy na PO. Nieco inaczej sprawa wygląda z perspektywy Brooklynu, który dzięki świetnej pracy Marksa (i Magica) wrócił na mapę wschodu szybciej niż ktokolwiek się spodziewał. To niesamowite jak sprawnie można odbudować team bez top lotery picków. Bardzo równy roster, dobra praca coacha, wreszcie breakout year my mana D'Angelo Russella (21/4/7 z 3 trójkami na mecz na 37 3pt% i to wszystko w wieku dopiero 22 lat) kapitalny sezon Joe Harrisa 47% trafionych trójek no i oczywiście Dinwiddie, przebłyski Jarreta Allena, Caris Lavert, Carroll - generalnie każdy tam swoje dołożył. Kibicując Nets można być dumnym jak zespół złożony z własciwie odrzutów i late picków wyprzedził teamy z gwiazdami pokroju Blake'a, Walkera, Whiteside'a, czy Beala. To są fajne rzeczy zawsze i niezależnie od wyniku serii BKN jest już wygrany. Co do samej serii: Sixers mają jedną potężną przewagę (oby był zdrowy) w postaci Embiida i to powinno nam załatwić przy odrobinie koncentracji 4-0, natomiast patrząc jak 'kaleczymy' cały sezon i jak nie potrafimy utrzymac wyniku, skończyć meczu blowoutem... nie zdziwię się jak będzie i 6 spotkań w tej serii. Wiadomo, że mamy ogromne problemy z kryciem takich ludzi jak Dinwiddie, Russell - szybkich kozłujących z trójką, do tego Joe Harris rozciągajcy grę i collapse'y w D gotowe. Pamiętam spotkania, kiedy Allen całkiem nieźle krył Biida, ale potem pamiętam też kilka, w których Joel własciwie go zjadł... Oczywiście starpower Sixers w ataku i HCA powinny załatwić sprawę. Dobrze byłoby wygrać tą serię relatywnie niskim nakładem sił i nie męczyć kolana Embiida i starych kości JJ Redicka więcej niż trzeba, ale tak jak pisałem na początku - Sixers w tym roku chyba nie potrafią takich rzeczy zrobić... Moj typ 4-1 dla Sixers i bardzo dobra seria D'Angelo Russella.
×
×
  • Dodaj nową pozycję...